Taberî'ye göre ayet, sahabeden ashabın Hz. Peygamber'e çok soru sormasından dolayı nazil olmuştur; İbn Huzâfe'nin babasını sorması ve haccın her yıl mı olduğunu soranın sorusu gibi örnekler buna delildir. Ayrıca ayetin bir kısmı, önceki ümmetlerin mucize istemesi ve bu mucizeler geldiğinde onları inkâr etmesi kıssasına (Salih kavmi, İsa'nın havarileri gibi) atıfla, müminlerin bu yolu izlemekten sakındırılması anlamını taşır. Taberî, tüm bu rivayetlerin her biri ayetin farklı bir sebebini haber verdiği için, hepsinin doğruluğa yönlendirilmesinin daha isabetli olduğunu belirtir.

وأولى الأقوال بالصواب في ذلك قول من قال: نزلت هذه الآية من أجل إكثار السائلين رسول الله صلى الله عليه وسلم المسائل، كمسألة ابن حذافة إياه من أبوه، ومسألة سائله إذ قال: «إن الله فرض عليكم الحج» : أفي كل عام؟

Râzî, ayette 'sorulan şey'in kendisi değil, önceki kavimlerin sorularının zikredildiğine dikkat çeker. Ona göre 'şey'i sormak o şeyin bizzat kendisini istemek anlamına gelirken, 'şey hakkında' sormak onun bir hal veya sıfatını sormak anlamına gelir; önceki kavimler (Salih kavmi gibi) bizzat şeyleri (deve, sofra) istemişken, Muhammed'in ashabı ise şeylerin hallerini sormuştur. Bununla birlikte her iki soru türü de gereksiz, faydasız ve zararlı bir kurcalama (fuzûl) olma vasfında birleşir, bu yüzden Hz. Muhammed'in kavmi bu yönden öncekilere benzetilmiştir.

أن السؤال عن الشيء عبارة عن السؤال عن حالة من أحواله ، وصفة من صفاته ، وسؤال الشيء عبارة عن طلب ذلك الشيء في نفسه ، يقال : سألته درهما أي طلبت منه الدرهم ويقال : سألته عن الدرهم أي سألته عن صفة الدرهم وعن نعته

Kurtubî'ye göre bu ayet önceki ümmetlerin de benzer mucize/hüküm talep ettiklerini, kendilerine verilip üzerlerine farz kılındığında ise onu inkâr ettiklerini haber verir; Salih kavminin deveyi, İsa'nın havarilerinin sofrayı istemesi bu türdendir ve ayet bu ümmeti geçmiş ümmetlerin düştüğü bu hataya karşı uyarmaktadır. Ayrıca gereksiz soru sormanın yasaklanması ile 'ehl-i zikre sorun' emri arasındaki görünen çelişki, Allah'ın vacip kıldığı şeyler hakkında sormanın emredildiği, kitapta zikredilmeyen ve ibadet olarak farz kılınmamış şeyler hakkında sormanın ise nehyedildiği şeklinde açıklanır.

أخبر تعالى أن قوما من قبلنا قد سألوا آيات مثلها فلما أعطوها وفرضت عليهم كفروا بها وقالوا : ليست من عند الله وذلك كسؤال قوم صالح الناقة وأصحاب عيسى المائدة وهذا تحذير مما وقع فيه من سبق من الأمم والله أعلم

İbn Kesîr'e göre bu ayet, önceki toplumların yasaklanan bu türden sorular sorup cevap aldıktan sonra dahi iman etmeyip küfre düşmelerine işaret eder; onların soruları irşad talebiyle değil, alay ve inatla sorulduğu için kendilerine fayda vermemiştir. Bu görüş, Hac'ın her yıl farz olup olmadığını soran adamla ilgili rivayetle desteklenir; Peygamber bu tür sorulardan aşırıya kaçmayı yasaklamış ve ayet bu bağlamda inmiştir.

أي قد سأل هذه المسائل المنهي عنها قوم من قبلكم فأجيبوا عنها ثم لم يؤمنوا بها فأصبحوا بها كافرين أي بسببها أن بينت لهم فلم ينتفعوا بها لأنهم لم يسألوا على وجه الإسترشاد بل على وجه الإستهزاء والعناد

Beydâvî bu ayette müminlerin Hz. Peygamber'e, açıklandığında kendilerini üzecek veya sıkıntıya sokacak konularda soru sormaktan nehyedildiğini belirtir. Ayetin, akıllı kişinin kendini üzecek şeyi yapmayacağı mantığıyla soru sormayı engelleyen bir yapıya sahip olduğunu açıklar. Ayrıca 'Allah bunları affetti' ifadesinin, sorulan ama mükellef kılınmayan şeylere işaret ettiğini, bunun da Sürâka b. Mâlik'in hac ile ilgili sorusu ve Hz. Peygamber'in 'evet deseydim vacip olurdu' cevabıyla ilgili rivayete dayandığını aktarır.

والمعنى: لا تسألوا رسول الله صلى الله عليه وسلم عن أشياء إن تظهر لكم تغمكم وإن تسألوا عنها في زمان الوحي تظهر لكم، وهما كمقدمتين تنتجان ما يمنع السؤال وهو أنه مما يغمهم والعاقل لا يفعل ما يغمه