Taberî'ye göre bu ayette 'kendisine ilim sahibi oldukları şey' ifadesi, kendilerine haram kılınan ve emrolundukları hususları; 'ilim sahibi olmadıkları şey' ise İbrahim'in durumunu (hakikatini) ifade eder. Katade'den nakle göre bu, tanık olup gördükleri ve müşahede ettikleri şeylerle, tanık olmadıkları, görmedikleri ve müşahede etmedikleri şeyler arasındaki farka işaret eder; Allah bilir, onlar bilmezler.

أما الذي لهم به علم: فما حرم عليهم وما أمروا به، وأما الذي ليس لهم به علم: فشأن إبراهيم

Kurtubî bu ayette, Ehl-i Kitab'ın İbrahim hakkında onun Yahudi ya da Hıristiyan olduğu iddialarına cevap verildiğini belirtir. 'Hâ'nın dil yapısı üzerinde durduktan sonra, ayetin asıl mesajının, bilgisi olan konuda tartışmışken bilgisi olmayan konuda tartışmanın men edildiği yönünde olduğunu açıklar. Bilgisi olmayan kişinin cedelleşmesinin yasak olduğunu, buna karşılık bilgi ve yakîn sahibi olanın en güzel şekilde mücadele etmesinin emredildiğini vurgular.

والحمد لله الثانية في الآية دليل على المنع من الجدال لمن لا علم له والحظر على من لا تحقيق عنده فقال عز وجل : ها أنتم هولاء حاججتم فيما لكم به علم فلم تحاجون فيما ليس لكم به علم وقد ورد الأمر بالجدال لمن علم وأيقن فقال تعالى : وجادلهم بالتي هي أحسن

İbn Kesîr'e göre bu ayet, hakkında bilgisi olmayan bir konuda tartışanları kınamaktadır; Yahudiler ve Hristiyanlar İbrahim hakkında bilgisizce tartışmışlardır. Onların, kendilerine ait olup Hz. Muhammed'in gönderilişine kadar geçerli dinlerine ilişkin bildikleri konularda tartışmaları daha uygunken, bilmedikleri şey hakkında konuşmaları Allah tarafından kınanmıştır. Bu yüzden Allah, bilinmeyen hususları gaybı ve görüneni bilen, işlerin hakikatini ve açık yönünü bilen kendisine havale etmelerini emretmiştir.

هذا إنكار على من يحاج فيما لا علم له به فإن اليهود والنصارى تحاجوا في إبراهيم بلا علم ولو تحاجوا فيما بأيديهم منه علم مما يتعلق بأديانهم التي شرعت لهم إلى حين بعثة محمد صلى الله عليه وسلم لكان أولى منهم

Beydâvî'ye göre 'hâ' harfi bir tenbih (uyarı) edatıdır ve muhataplara gaflette oldukları hallerini hatırlatır. Onlar Tevrat ve İncil'de bulup bildikleri konularda inatla tartışmışlardır, oysa kitaplarında hiç zikri geçmeyen İbrahim'in dini hakkında bilgisizce tartışmaktadırlar; bu durum onların akılsızlığını (hamâkat) ortaya koymaktadır. Ayrıca 'hâ enutum' ifadesinin aslında istifham (soru) için 'ehantum' olup hemzenin hâ'ya kalbedildiği, bu akılsızlıklarına taaccüb ifade ettiği de nakledilmiştir.

ها حرف تنبيه نبهوا بها على حالهم التي غفلوا عنها، وأنتم مبتدأ وهؤلاء خبره وحاججتم جملة أخرى مبينة للأولى. أي أنتم هؤلاء الحمقى وبيان حماقتكم أنكم جادلتم فيما لكم به علم مما وجدتموه في التوراة والإنجيل عنادا