Bu müfessire göre 'Allah fakirdir' sözü, zekat emri geldiğinde Yahudilerden bir grup tarafından söylenmiştir; rivayetlerde bu sözün Finhas el-Yahudi'ye veya Huyey b. Ahtab'a ait olduğu nakledilir. Ayrıca ayetteki 'peygamberleri haksız yere öldürmeleri' ifadesi, o dönemdeki Yahudilerin bizzat peygamber öldürmemiş olsalar da atalarının yaptığı bu fiile razı olup aynı yol üzerinde bulunmalarından dolayı onlara nispet edilmiştir. Kıraat farklılıkları konusunda ise müfessir 'senektübü' ve 've katlehüm'ün nasb ile okunmasının doğru olduğunu, çünkü bunun 've nekulü' ifadesine matuf olduğunu belirtir.

فأضاف جل ثناؤه فعل ما فعله من كانوا على منهاجه وطريقته إلى جميعهم، إذ كانوا أهل ملة واحدة، ونحلة واحدة، وبالرضا من جميعهم، فعل ما فعل فاعل ذلك منهم

Zemahşerî'ye göre 'zûkū' ifadesi ya cehennem azabının başlangıcına işaret eder ya da ahiret azabının kendilerine bir müjde gibi haber verilmesidir; bazı görüşe göre yanlarında demirden topuzlar (mikma') bulunur ve her vurduklarında ateş alevlenir. 'Mücadele' ayetiyle ilgili olarak da Hz. Aişe'nin rivayetiyle, kadının Peygamber ile evin bir köşesinde konuştuğunu, kendisinin işitemediği halde Allah'ın onu işittiğini nakleder; ayrıca olayın kahramanı olan Havle bint Sa'lebe'nin kocası Evs b. Sâmit ile aralarında geçen zıhar hadisesini ve Havle'nin Resûlullah'a şikayetini detaylı biçimde anlatır.

قالت عائشة رضي الله عنها : الحمد لله الذي وسع سمعه الأصوات : لقد كلمت المجادلة رسول الله صلى الله عليه وسلم في جانب البيت وأنا عنده لا أسمع ، وقد سمع لها

Bu karışık pasajda Râzî birden fazla ayet ve mesele etrafında derlenmiş notlar sunar: gazabın Allah'a nispetinin mecazi olarak anlaşılması gerektiği, sadaka/karz-ı hasenin on vasfı taşıması gerektiği (helal maldan olması, en iyisinden verilmesi vb.), münafıkların Peygamber'i taksimde adaletsizlikle suçlamalarının onların ahlaki bayağılığını gösterdiği ve rızalarının dine değil dünyalık payına bağlı olduğu ele alınmıştır. Ayrıca 'قد سمع' ifadesindeki tevakku anlamı ve kıraat farklılıkları (Hamze'nin okuyuşu) dilbilimsel olarak incelenmiştir.

قال أهل المعاني : هذه الآية تدل على ركاكة أخلاق أولئك المنافقين ودناءة طباعهم ، وذلك لأنه لشدة شرههم إلى أخذ الصدقات عابوا الرسول فنسبوه إلى الجور في القسمة

Kurtubî'ye göre bu ayet, Yahudilerden bazılarının (Hayy b. Ahtab veya Finhâs b. Âzûrâ olduğu söylenen kişi) 'Allah fakirdir, biz zenginiz, bizden borç istiyor' şeklindeki sözlerini kınamaktadır. Bu söz gerçek bir inançtan değil, zayıf Yahudileri ve mü'minleri şüpheye düşürmek ve Peygamber'i yalanlamak amacıyla söylenmiş bir tahrik sözüdür. Ayrıca ayette geçen 'peygamberleri öldürmeleri' ifadesi, atalarının işlediği bu cinayete razı olmalarından dolayı onlara nispet edilmiştir; çünkü bir günaha razı olmak da o günaha ortak olmak sayılır.

وإنما قالوا هذا تمويها على ضعفائهم لا أنهم يعتقدون هذا لأنهم أهل كتاب ولكنهم كفروا بهذا القول لأنهم أرادوا تشكيك الضعفاء منهم ومن المؤمنين وتكذيب النبي صلى الله عليه وسلم

Bu metne göre ayet, Yahudi bilgin Fenhas (veya Şas b. Kays) adlı kişinin 'Allah fakirdir, biz ise zenginiz' şeklindeki sözü üzerine nazil olmuştur. Fenhas bu iddiasını, Müslümanların ribadan men edilip Allah'a borç verilmesinin istenmesiyle gerekçelendirmiştir. Hz. Ebû Bekir bu sözü duyunca öfkelenip Fenhas'ın yüzüne şiddetle vurmuş, olay Hz. Peygamber'e intikal edince Fenhas inkâr etmiş ve bunun üzerine ayet nazil olmuştur.

فقال فنحاص والله يا أبا بكر ما بنا إلى الله من حاجة من فقر وإنه إلينا لفقير ما نتضرع إليه كما يتضرع إلينا وإنا عنه لأغنياء

Beydâvî'ye göre bu ayet, Yahudilerin Allah'ın fakir olduğunu söylemelerinin O'ndan gizli kalmadığını ve bu söze karşılık ceza hazırlandığını bildirir. Bu söz, bir rivayete göre Fenhâs b. Âzûrâ'nın Allah'ın karşılıksız borç istemesi üzerine söylediği bir küfür sözüdür ve peygamberleri haksız yere öldürmeleriyle birlikte kayda geçirilecek, cezalandırılacak büyük bir suç olarak nitelenir.

قالته اليهود لما سمعوا من ذا الذي يقرض الله قرضا حسنا