Taberî bu ayette geçen 'temyiz' konusunda müfessirler arasındaki ihtilafı aktarır: kimileri bunun Uhud günü müminle münafığın imtihan yoluyla ayrılması olduğunu, kimileri de hicret ve cihad ile müminin kâfirden ayrılması olduğunu söylemiştir. Taberî, ayetin öncesindeki âyetlerin münafıklardan bahsetmesi sebebiyle, bu âyetin de münafıkları müminden ayırma anlamına gelmesinin daha uygun olduğunu tercih eder. Ayrıca 'yuttaliu ale'l-gayb' ifadesiyle Allah'ın kullarının kalplerindeki gizli halleri insanlara değil, ancak seçtiği resullerine vahiy yoluyla bildirdiğini açıklar.

والتأويل الأول أولى بتأويل الآية، لأن الآيات قبلها في ذكر المنافقين وهذه في سياقتها، فكونها بأن تكون فيهم أشبه منها بأن تكون في غيرهم

Bu pasaj, Nûr sûresinin sonundaki bir ifade ile ilgili olarak 'yerciûne' fiilinin münafıklara işaret ettiğini belirtiyor ve ardından Nûr sûresinin okunmasının faziletine dair Hz. Peygamber'den nakledilen bir hadisi aktarıyor. Devamında Furkan sûresinin Medine'de nazil olan üç ayeti hariç Mekki olduğu bilgisi veriliyor. Metin burada esas olarak sûre geçişine dair bilgi ve rivayet nakli içermektedir.

من قرأ سورة النور أعطي من الأجر عشر حسنات بعدد كل مؤمن ومؤمنة فيما مضى وفيما بقى

Bu metin Al-i İmran 179. ayetin bağlamında 'Allah size gaybı bildirecek değildir' ifadesini ele alır; gayb bilgisinin sıradan insanlara değil, ancak Allah'ın seçtiği peygamberlere verildiğini açıklar. Müminlerle münafıkların ayrımı ancak imtihanlar ve musibetler yoluyla ortaya çıkar, gayb yoluyla değil. Ayrıca metin ayrıca ilgili kıraat farklılıklarını (yeğullu/yuğallu) ve Hz. Peygamber'in hıyanetten münezzeh olması meselesini de tartışır.

فان سنة الله جارية بأنه لا يطلع عوام الناس على غيبه ، بل لا سبيل لكم إلى معرفة ذلك الامتياز إلا بالامتحانات مثل ما ذكرنا من وقوع المحن والآفات ، حتى يتميز عندها الموافق من المنافق

Kurtubî, ayetteki hitabın kime yöneldiği konusunda birden fazla görüş nakleder: bir görüşe göre hitap kâfirlere ve münafıklara, Allah'ın müminleri onların içinde bulunduğu küfür ve nifak hali üzere bırakmayacağını, habis ile tayyibi ayırt edinceye kadar bu durumun süreceğini bildirir. Başka bir görüşe göre hitap müminleredir; Allah müminleri, mümin ile münafığın birbirine karıştığı hal üzere bırakmayıp imtihan ve mükellefiyetle (Uhud günü olduğu gibi) münafığı müminden ayırt edecektir. Ayrıca kader konusunda Kaderiyye'ye reddiye olarak Ömer b. Abdülaziz'in şeytanların ancak Allah'ın saptırılmasını takdir ettiği kimseyi saptırabileceğine dair sözü nakledilir.

فقال بن عباس والضحاك ومقاتل والكلبي وأكثر المفسرين : الخطاب للكفار والمنافقين أي ما كان الله ليذر المؤمنين على ما أنتم عليه من الكفر والنفاق وعداوة النبي صلى الله عليه وسلم

İbn Kesîr bu ayeti Uhud günü ile ilişkilendirir; Allah'ın müminleri denemek için bir imtihan koyduğunu, bu imtihanla sabırlı müminin imanının ve sadakatinin ortaya çıktığını, münafıkların ise gizli yüzlerinin (savaştan kaçınmaları, ihanetleri) açığa çıktığını belirtir. Bu ayırma/tefrik işleminin cihad ve hicret vasıtasıyla gerçekleştiğini, insanların gaybı bilmediği için Allah'ın böyle bir vesileyle mümini münafıktan ayırt ettiğini ifade eder.

يعني بذلك يوم أحد الذي أمتحن الله به المؤمنين فظهر به إيمانهم وصبرهم وجلدهم وثباتهم وطاعتهم لله ورسوله صلى الله عليه وسلم وهتك به أستار المنافقين فظهر مخالفتهم ونكولهم عن الجهاد وخيانتهم لله ولرسوله صلى الله عليه وسلم

Beydâvî'ye göre Allah, müminleri münafıklardan ayırt etmek için onları karışık bırakmaz; bu ayırma ya peygamberine vahiy yoluyla halleri bildirmesiyle ya da mal ve nefis feda etmek gibi ağır yükümlülüklerle gerçekleşir, çünkü bu tür yükümlülüklere sadece samimi müminler dayanabilir ve razı olur. Ayrıca Allah'ın kimseye gayb ilmini vermeyeceği, ancak dilediği elçisini seçip ona bazı gaybî bilgileri vahiy yoluyla bildireceği belirtilir. Metinde bu ayetin, münafıkların Hz. Peygamber'den kimin iman edip kimin küfür üzere olduğunu açıklamasını istemeleri üzerine indiği rivayet edilir.

وما كان الله ليطلعكم على الغيب ولكن الله يجتبي من رسله من يشاء