Taberî bu ayette 'الذين' kelimesinin nahiv açısından 'nafak yapanlar'dan bedel olarak mensup veya 'يكتمون' fiilindeki gizli zamirden haber olarak merfû okunabileceğini belirtir. Ayetin anlamının, münafıkların Uhud'da öldürülen kardeşleri ve akrabaları hakkında söyledikleri sözü ve cihattan geri kalmalarını ifade ettiğini açıklar. Bu münafıkların, dünyada kalmaya düşkünlük ve ölümden kaçma sebebiyle cihadı terk ettiklerini nakleder.

فموضع «الذين» نصب على الإبدال من «الذين نافقوا» ، وقد يجوز أن يكون رفعا على الترجمة عما في قوله: {يكتمون} من ذكر «الذين نافقوا»

Bu müfessire göre ayet, savaştan geri kalıp cihada çıkan kardeşleri hakkında 'bizim yanımızda kalsalardı ölmezlerdi' diyenlerin sözünü aktarır ve Allah bu iddiaya 'ölümü kendinizden savuşturun' cevabıyla karşılık verir. Râzî bu cevabın delil olarak geçerli olmasının, öldürme (katl) ile ölüm (mevt) arasındaki farkın kalkmasına, yani her şeyin Allah'ın kaza ve kaderiyle gerçekleştiğinin kabul edilmesine bağlı olduğunu belirtir. Eğer kulun fiili Allah'ın takdiriyle olmazsa, katl ile mevt arasındaki fark ortada kalır ve ayetteki istidlal geçersiz olur; bu da ayetin her şeyin Allah'ın kazasıyla olduğuna delalet ettiğini gösterir.

فثبت أن هذه الآية دالة على أن الكل بقضاء الله

Bu müfessire göre bu ifade, münafıkların savaşa çıkmayıp oturmayı tavsiye eden görüşlerine kulak verilseydi, savaşa çıkanların öldürülmeyeceği yönündeki iddialarını dile getirmektedir. Yani onlar, kendi tavsiyelerine uyulsaydı ölümün gerçekleşmeyeceğini ileri sürmektedirler.

أي لو سمعوا من مشورتنا عليهم في القعود وعدم الخروج ما قتلوا مع من قتل

Beydâvî'ye göre bu ayet, savaşa gitmeyip 'kardeşlerimiz bize itaat etselerdi ölmezlerdi' diyen münafıkların iddiasını çürütmektedir. Onlara söylenmesi istenen 'kendinizden ölümü savuşturun' emri, oturup evde kalmanın ölümden koruma garantisi olmadığını, ölüm sebeplerinin çok olduğunu ve savaşın helake, oturmanın da kurtuluşa sebep olması gibi bir kuralın tersinin de mümkün olduğunu göstermektedir. Böylece kader ve ecel gerçeği karşısında onların mantığı geçersiz kılınmaktadır.

والمعنى أن القعود غير مغن عن الموت، فإن أسباب الموت كثيرة كما أن القتال يكون سببا للهلاك والقعود سببا للنجاة قد يكون الأمر بالعكس

Kurtubî'ye göre münafıklar, Hazrec'ten öldürülen şehit akrabaları (nesep ve komşuluk kardeşliği, din kardeşliği değil) için 'eğer oturup savaşa çıkmasalardı öldürülmezlerdi' demişlerdir. Allah da onlara, eğer bu sözlerinde doğru iseler ölümü kendilerinden def etmelerini söylemelerini emretmiştir; bu da tedbirin/korkaklığın kaderden korumayacağını ve öldürülecek kişinin eceliyle öleceğini gösterir. Ayrıca bazı müfessirlerin naklettiğine göre bu ayet inince yetmiş münafık o gün ölmüştür.

بين بهذا أن الحذر لا ينفع من القدر وأن المقتول يقتل بأجله