Taberî'ye göre bu ayette Allah, ashaba cennete sınavsız gireceklerini mi zannettiklerini sorarak, Allah yolunda gerçekten mücahede eden ve sıkıntıya karşı sabreden kimselerin henüz ortaya çıkmadığını, yani bunun bir imtihanla belli olacağını bildirmektedir. Ayrıca 'يعلم' kelimesinin nasb ile okunuşu 'sarf' kaidesiyle açıklanır; bu kaide olumsuzluk, istifham veya nehiy bulunan cümlelerde atıf harfinden sonraki fiilin öncekinden ayrı bir anlama büründürülerek nasb edilmesidir. Hasan el-Basrî'nin bu kelimeyi meczum okuduğuna dair bir rivayet de nakledilir ve her iki kıraatin de meşhur ve birbirine yakın anlamlı olduğu belirtilir.

على الصرف، والصرف أن يجتمع فعلان ببعض حروف النسق، وفي أوله ما لا يحسن إعادته مع حرف النسق، فينصب الذي بعد حرف العطف على الصرف؛ لأنه مصروف عن معنى الأول، ولكن يكون مع جحد أو استفهام أو نهي في أول الكلام

Bu müfessire göre ayet, Ashab'ın müşrikler, münafıklar ve Yahudiler tarafından çektiği sıkıntıları ve savaşta gördükleri zararları teselli etmek amacıyla gelmiştir; Allah onlara kendilerinden önceki peygamberlerin (İbrahim, Eyyüb ve diğerleri) çektikleri belalara sabretmelerini örnek göstererek acılarının umumi olduğunu ve bu yüzden hafiflediğini bildirmiştir. Ayrıca ayetin özü, dünya sevgisi ile ahiret mutluluğunun bir arada bulunamayacağı, çünkü kalbin ya dünya talebiyle ya da Allah sevgisiyle dolabileceği ilkesidir. Cennet'e girmekle cihadda sabretmemenin de bir arada olamayacağı vurgulanmıştır.

والمصيبة إذا عمت طابت ، وذكر الله من قصة إبراهيم عليه السلام وإلقائه في النار ، ومن أمر أيوب عليه السلام وما ابتلاه الله به ، ومن أمر سائر الأنبياء عليهم السلام في مصابرتهم على أنواع البلاء ما صار ذلك في سلوة المؤمنين

Bu müfessire göre ayet, hicret sürecinde yurtlarını ve mallarını müşriklerin elinde bırakarak Allah ve Resûlü'nün rızasını tercih eden muhacirlere bir teselli olarak inmiştir; bu dönemde Yahudiler düşmanlıklarını açığa vurmuş, bazı zenginler de münafıklıklarını gizlemişti. Allah bu haldeki müminlerin kalplerini hoş tutmak için 'cennete girivereceğinizi mi sandınız' anlamındaki bu soruyu indirmiştir; onlardan önceki müminlerin başına gelen sıkıntı ve imtihanlarla henüz sınanmadıklarına, sabır göstermeleri gerektiğine dikkat çekilmiştir.

نزلت الآية تسلية للمهاجرين حين تركوا ديارهم وأموالهم بأيدي المشركين وآثروا رضا الله ورسوله واظهرت اليهود العداوة لرسول الله صلى الله عليه وسلم وأسر قوم من الأغنياء النفاق فأنزل الله تعالى تطييبا لقلوبهم أم حسبتم

İbn Kesîr'e göre bu ayet, cihad ve zorluklarla imtihan edilmeden cennete girileceğini zannedip zannetmediklerini sorgular; yani cennete girmek, Allah yolunda mücahede eden ve düşmanlara karşı sabreden kimseler ortaya çıkıncaya kadar gerçekleşmez. Bu müfessire göre ayetin manası, kâfirlerin müminlerle savaşmasıyla ve mal harcamaya güç yetirmeleriyle imtihan edildikleridir.

أي لا يحصل لكم دخول الجنة حتى تبتلوا ويرى الله منكم المجاهدين في سبيله والصابرين على مقاومة الأعداء

Beydâvî'ye göre 141. ayette Allah'ın müminleri 'temizlemesi' (mahs), zafer onlardan yana olursa onları günahlardan arındırıp saflaştırması; kâfirleri 'yok etmesi' (mahk) ise devlet/galibiyet onlardan yana olursa onları azar azar helak etmesidir. 142. ayette 'cennete gireceğinizi mi sandınız' ifadesi bir inkâr/kınama anlamı taşır ve cihad etmeden, sabretmeden cennete girme beklentisinin reddedildiği belirtilir. Ayrıca 'lemmâ' edatının 'lem'den farkı, fiilin gelecekte beklenmesini ifade etmesidir ve bu da cihadın farz-ı kifaye olduğuna delil sayılır.

وليمحص الله الذين آمنوا ليطهرهم ويصفيهم من الذنوب إن كانت الدولة عليهم. ويمحق الكافرين ويهلكهم إن كانت عليهم، والمحق نقص الشيء قليلا قليلا. أم حسبتم أن تدخلوا الجنة بل أحسبتم ومعناه الإنكار. ولما يعلم الله الذين جاهدوا منكم ولما تجاهدوا، وفيه دليل على أن الجهاد فرض كفاية