Taberî, ilgili ayette geçen ibadetlerini Rablerine halis kılanları, ibadetlerinde O'na hiçbir put veya sanem gibi ortak koşmayan, yaptıklarıyla insanlardan hiç kimseye riya göstermeyen, amellerini yalnızca Allah'ın rızası için halis kılan ve itaat ile ibadeti yalnızca O'na yönelten kimseler olarak açıklamaktadır.

يقول: والذين يخلصون لربهم عبادتهم، فلا يجعلون له فيها لغيره شركا لوثن ولا لصنم، ولا يراءون بها أحدا من خلقه، ولكنهم يجعلون أعمالهم لوجهه خالصا، وإياه يقصدون بالطاعة والعبادة دون كل شيء سواه

Bu müfessire göre metinde geçen ifadeden kastedilen, Allah'ın tevhidine iman ve O'na ortak koşmayı nefyetmek değildir; çünkü bu husus zaten daha önce geçen bir başka ifadenin kapsamına dahildir.

وليس المراد منه الإيمان بالتوحيد ونفي الشريك لله تعالى لأن ذلك داخل في قوله

İbn Kesîr'e göre bu ayet, kulların Allah'a ibadette O'na hiçbir ortak koşmadıklarını, O'nu tevhid ettiklerini ve O'ndan başka ilah olmadığını bildiklerini anlatır. Allah tek, samed olup eş ve çocuk edinmemiştir; O'nun hiçbir benzeri ve dengi bulunmaz.

أي لا يعبدون معه غيره بل يوحدونه ويعلمون أنه لاإله إلا الله أحدا صمدا لم يتخذ صاحبة ولا ولدا وأنه لا نظير له ولا كفء له

Beydâvî bu ayet grubunda müminlerin beş özelliğini sıralar: Rablerinin azabından korkarak çekinme, ayetlere iman etme, açık veya gizli hiçbir şirke düşmemeden Allah'a ibadet, verdiklerini verirken kalplerinin Rablerine dönecekleri endişesiyle titremesi ve hayırlarda yarışıp öne geçmeleridir. Ayrıca 'yu'tûne' kelimesinin 'ye'tûne' şeklinde de okunabileceğini, bu durumda anlamın sadaka vermek değil salih ameller işlemek olacağını belirtir. Son olarak 'sâbikûn' ifadesini hem dünyevi hayırlara ulaşmada öncelik hem de insanlara veya cennete kavuşmada öncelik olarak iki farklı şekilde yorumlar.

والذين يؤتون ما آتوا يعطون ما أعطوه من الصدقات، وقرئ «يأتون ما أتوا» أي يفعلون ما فعلوا من الطاعات. وقلوبهم وجلة خائفة أن لا يقبل منهم وأن لا يقع على الوجه اللائق فيؤاخذ به.