Bu metinde Taberî, ilgili ayeti Allah'ın kullarına ayetlerini hatırlatarak onları imtihan ettiği, cezasını indirmeden önce ne yapacaklarını görmek istediği şeklinde açıklamaktadır.

وكنا مختبريهم بتذكيرنا إياهم بآياتنا، لننظر ما هم عاملون قبل نزول عقوبتنا بهم

Zemahşerî'ye göre ifade iki anlama gelebilir: ya Nuh kavmini büyük bir bela ve şiddetli bir azapla cezalandırdık anlamındadır, ya da bu ayetleri/olayları kullarımız için bir imtihan/deneme kılarak kimin ibret alıp öğüt aldığını gözlemlemek anlamındadır.

أي مصيبين قوم نوح ببلاء عظيم وعقاب شديد . أو مختبرين بهذه الآيات عبادنا لننظر من يعتبر ويذكر

Râzî, 'وإن كنا لمبتلين' ifadesindeki imtihanın geçmişe mi geleceğe mi ait olduğunu tartışır ve geleceğe ait olma ihtimalinin daha uygun olduğunu belirtir. Bu durumda ayetin, sonraki mükelleflerin bu kıssadan ibret alması gerektiğini, peygamberleri yalanlayanların cezalandırılacağını veya yalanlamayanların da bazen maslahat gereği (azap için değil) sınanabileceğini ifade edebileceğini söyler. Ayrıca sonraki kıssanın (Hûd veya Sâlih kıssası) İbn Abbas ve müfessirlerin çoğuna göre Hûd peygamberin kıssası olduğunu nakleder.

وهذا هو الأقرب لأنه كالحقيقة في الاستقبال ، وإذا حمل على ذلك احتمل وجوها : أحدها : أن يكون المراد المكلفين في المستقبل أي فيجب فيمن كلفناه أن يعتبر بهذا الذي ذكرناه

Kurtubî'ye göre ayetteki 'müptelîn' ifadesi, önceki ümmetlerin peygamberler gönderilerek imtihan edildiği, böylece itaat eden ile isyan edenin ortaya çıkarılıp meleklere durumlarının açıklandığı anlamına gelir; bu, Allah'ın bilgisinin sonradan oluşması anlamında değildir. Ayrıca bir başka görüş olarak 'onlara imtihan edenler gibi muamele ettik' anlamı da nakledilmiştir.

أي ما كنا إلا مبتلين الأمم قبلكم أي مختبرين لهم بإرسال الرسل إليهم ليظهر المطيع والعاصي فيتبين للملائكة حالهم لا أن يستجد الرب علما

Bu müfessire göre ayette geçen ifade, Allah'ın peygamberleri göndermek suretiyle kulları imtihan edip sınamak amacıyla hareket ettiğini belirtmektedir. Yani gönderilen elçiler ve ayetler, kulların denenmesi için bir vesile kılınmıştır.

أي لمختبرين للعباد بإرسال المرسلين

Beydâvî bu ayetleri Nûh'un ve gemidekilerin kurtuluşuna hamd ve dua ile ilişkilendirir. Nûh'a gemiye yerleştiğinde önce Allah'a hamdetmesi, sonra mübarek bir yere indirilmesi için dua etmesi emredilmiştir; bu duanın kendisiyle ilişkilendirilip yalnız ona hasredilmesi, onun faziletini göstermek ve duasının kavminin duasına ihtiyaç bırakmayacak şekilde kapsamlı olduğuna işaret etmek içindir. Ayetteki 'işaretler' Nûh kıssasında ibret alınacak deliller olup, 'müptelîn' ifadesi ya Nûh kavminin büyük bir belaya uğratıldığını ya da kulların bu ayetlerle imtihan edildiğini belirtir.

وإنما أفرده بالأمر والمعلق به أن يستوي هو ومن معه إظهارا لفضله وإشعارا بأن في دعائه مندوحة عن دعائهم فإنه يحيط بهم.