Zemahşerî'ye göre 'فتبارك الله أحسن الخالقين' ifadesindeki 'أحسن' takdir ve ilim bakımından Allah'ın emrinin yüceliğini anlatır; yani Allah 'en güzel takdir edenler'dir. Ancak temyiz (takdirin neye ait olduğunu belirten kelime) zikredilmemiştir, çünkü öncesindeki 'الخالقين' ifadesi buna delalet etmektedir.

فتعالى أمره في قدرته وعلمه أي : أحسن المقدرين تقديرا ، فترك ذكر المميز لدلالة الخالقين عليه

Kurtubî'ye göre 'diğer bir yaratılış' ifadesi hakkında müfessirler farklı görüşler ileri sürmüştür: ruhun cesede üflenmesi, dünyaya çıkış, saç bitmesi, dişlerin çıkması, gençlik kemali gibi görüşler nakledilmiştir. Ancak Kurtubî'nin tercih ettiği sahih görüş, bunun konuşma, idrak, güzel çaba ve akli kazanımlar dahil ölüme kadar geçen tüm gelişim sürecini kapsayan genel bir ifade olduğudur. Ayrıca 'Ahsenü'l-Hâlikîn' ifadesiyle ilgili olarak, yaratma fiilinin insana da 'sun' anlamında nispet edilebileceği, ancak yoktan var etme (ihtira) anlamında sadece Allah'a mahsus olduğu belirtilmiştir.

وروي عن بن عمر والصحيح أنه عام في هذا وفي غيره من النطق والإدراك وحسن المحاولة وتحصيل المعقولات إلى ان يموت

İbn Kesîr bu ayeti, insanın anne rahmindeki yaratılış aşamalarını (nutfe, alaka, mudğa, sonra ruhun üflenmesi) anlatan çeşitli hadis ve sahabe rivayetleriyle açıklar. Nutfenin kırk gün süren aşamalarla önce alaka sonra mudğaya dönüştüğünü, ardından meleğin gönderilip rızık, ecel, amel ve şekavet/saadetin yazıldığını, sonra ruhun üflenmesiyle işitme, görme ve hareket sahibi tam bir insan haline geldiğini nakleder. Ayrıca Hz. Ömer'in bu ayetin inişiyle ilgili 'Rabbime dört konuda muvafakat ettim' sözünü de aktarır.

إن خلق أحدكم يجمع في بطن أمه أربعين يوما ثم يكون علقة مثل ذلك ثم يكون مضغة مثل ذلك ثم يبعث الله إليه ملكا فيؤمر بأربع كلمات بكتب رزقه وعمره وعمله وشقي أو سعيد

Beydâvî bu ayetlerde insanın yaratılış aşamalarını sırasıyla açıklar: nutfe (sperm) alaka'ya, alaka mudga'ya, mudga da kemiğe dönüşür ve kemikler etle örtülür. Sonra Allah onu 'başka bir yaratılışla' inşa eder ki bu bedenin sureti, ruh, kuvvetler veya bunların toplamı anlamına gelebilir. Bu aşamalar arasındaki büyük farklılık nedeniyle 'ثم' (sonra) edatı kullanılmıştır, ayrıca ölüm ve kıyamette diriltilmenin de kesin olduğu vurgulanmıştır.

ثم أنشأناه خلقا آخر وهو صورة البدن أو الروح أو القوى بنفخه فيه أو المجموع، وثم لما بين الخلقين من التفاوت، واحتج به أبو حنيفة على أن من غصب بيضة أفرخت عنده لزمه ضمان البيضة لا الفرخ لأنه خلق آخر

Taberî, ayetteki 'sonra onu başka bir yaratılışla yarattık' ifadesinin, insana ruhun üflenmesi anlamına geldiğini tercih eder; çünkü ruh üflendiğinde önceki nutfe, alaka, mudğa ve kemik hallerinden çıkıp insanlık niteliğine dönüşür. Ayrıca 'ahsenü's-sâniîn' ifadesinin Mücahid'in görüşüne göre 'sanat yapanların en iyisi' anlamında olduğunu, Arapların her yapana 'hâlik' dediğini belirterek bunu tercih eder.

وأولى الأقوال في ذلك بالصواب قول من قال: عنى بذلك نفخ الروح فيه

Râzî, ayette geçen yaratma aşamalarını (nutfe, alaka, mudga, kemik, et giydirme ve son olarak farklı bir yaratılışla insan haline getirme) sıralı mertebeler halinde açıklar. Son mertebe olan 'başka bir yaratılış' ifadesini, cansız bir maddenin konuşan, işiten, gören canlı bir varlığa dönüştürülmesi şeklindeki köklü farklılaşma olarak yorumlar. Ayrıca İbn Abbas'tan nakledilen bir görüşe göre bu ifadenin doğumdan sonraki gelişim evrelerini (çocukluk, gençlik, akıl ve anlayışın oluşması, ölüme kadar) kapsayabileceğini de aktarır.

أي خلقا مباينا للخلق الأول مباينة