Taberî'ye göre 'şeâirullah'ı tazim etmek, Allah'ın hac menasikinde kullarına alamet kıldığı yerlerin ve amellerin tümünü kapsar; bu ifade sadece kurbanlık develere (bedene) özgülenmemiştir. Bu tazim -yani develerin semizletilmesi, büyük ve güzel seçilmesi gibi uygulamalar dahil her türlü tazim- kalp takvasından sayılır. Şeâir kavramına Safa-Merve, Arafat, Müzdelife, cemre atma gibi hac ile ilgili tüm mekan ve fiiller girer.

وأولى الأقوال في ذلك بالصواب: أن يقال: إن الله تعالى ذكره أخبر أن تعظيم شعائره، وهي ما جعله أعلاما لخلقه فيما تعبدهم به من مناسك حجهم، من الأماكن التي أمرهم بأداء ما افترض عليهم منها عندها، والأعمال التي ألزمهم عملها في حجهم: من تقوى قلوبهم، لم يخصص من ذلك شيئا

Zemahşerî'ye göre ayette 'kalplerin takvası' ifadesindeki takdir, 'onu tazim etmenin bu takvaya sahip kimselerin fiillerinden olması' anlamındadır; bu muzâf unsurlar hazfedilmiş olup cümlenin anlamı bu takdirle tamamlanır, çünkü cezanın öncesine (şart cümlesine) bağlanacak bir râbıt bulunması gerekir. Kalplerin özellikle zikredilmesi, kalplerin takvanın merkezleri olması sebebiyledir; takva kalpte sabitleşip yerleştiğinde etkisi diğer organlarda da ortaya çıkar.

وإنما ذكرت القلوب لأنها مراكز التقوى التي إذا ثبتت فيها وتمكنت ظهر أثرها في سائر الأعضاء

Bu müfessire göre âyette geçen 'imtihan' kavramı üç şekilde açıklanabilir: Allah'ın kalpleri bilip tanıması, kalpleri deneyip sınaması, ya da altının ateşte arınması gibi kalpleri takva için halis kılması. Ayrıca 'takva için' ifadesindeki lam-ı ta'lil iki türlü yorumlanabilir; ya önceden var olan takvanın sebep gösterilmesi ya da ileride ulaşılacak bir gayenin beyan edilmesidir. Râzî, Peygamber'e tazimin kalplerdeki hakiki takvadan kaynaklandığını, münafığın ise sadece zahiren takva gösterdiğini ancak kalbi ondan hâli olduğu için ibadetlerde ciddi olmadığını belirtir.

الثالث : امتحن : أي أخلص يقال للذهب ممتحن ، أي مخلص في النار وهذه الوجوه كلها مذكورة ويحتمل أن يقال معناه امتحنها للتقوى اللام للتعليل ، وهو يحتمل وجهين

Kurtubî'ye göre 'şeâir' kelimesi, Allah'ın dininin işaretleri anlamına gelir; özellikle kurbanlık develerin işaretlenmesiyle (bıçaklama yoluyla kan akıtılması) ilişkilidir. Bazı âlimler (İbn Abbas, Mücahid ve bir grup) bunu develeri semirtmek ve onlara özen göstererek değerini yükseltmek şeklinde açıklamıştır. Bu metne göre develeri gereğinden fazla değerli kılmak, kalbin takvasına işaret eden bir incelik taşır; çünkü zorunlu olanın ötesine geçmek ihlasın ve şeriata verilen önemin göstergesidir.

وفيه إشارة لطيفة وذلك أن أصل شراء البدن ربما يحمل على فعل ما لا بد منه فلا يدل على الإخلاص فإذا عظمها مع حصول الإجزاء بما دونه فلا يظهر له عمل إلا تعظيم الشرع وهو من تقوى القلوب

İbn Kesîr'e göre ayetteki 'kalplerin takvasından' ifadesi bağlamında kurbanlıkların/hediyelerin büyük, semiz ve güzel seçilmesinin gerekliliği anlatılır; selef bunu 'istismân' (semizliğini istemek) ve 'istihsân' (güzelliğini istemek) olarak tefsir etmiştir. Ayrıca kurbanlık hayvanlarda bulunması gereken şartlar (kulak ve gözün sağlam olması, kusurlardan ari olması) hadislerle detaylandırılır ve bu konuda mezhepler arası görüş farklılıkları (Şâfiî, Ahmed, Mâlik) aktarılır.

وقال بعض السلف إعظامها استحسانها واستسمانها قال علي بن أبي طالب أمرنا رسول الله صلى الله عليه وسلم أن نستشرف العين والأذن رواه أهل السنن

Beydâvî'ye göre şirk koşan kişi, gökten düşen ve kuşların kapıp parçaladığı ya da rüzgarın uzak bir yere savurduğu kimseye benzetilir; bu, imanın zirvesinden küfrün dibine düşüşü temsil eder. 'Ev' edatı ya tahyir ya da tenvi' (çeşitlendirme) içindir; zira müşriklerden kimi hiç kurtuluşu olmayan, kimi ise tevbe ile uzak bir ihtimalle kurtulabilecek durumdadır. Şeâirullah'ı yüceltmek ise -bunun din, hac farzları, menâsik yerleri veya kurbanlık hediyeler olabileceği belirtilerek- kalplerin takvasından kaynaklanan bir davranış olarak açıklanır ve bu konuda Hz. Peygamber'in yüz deve hediye ettiği, Hz. Ömer'in de pahalı bir deve hediye ettiği rivayet edilir.

أو للتخيير كما في قوله تعالى: أو كصيب من السماء، أو للتنويع فإن المشركين من لا خلاص له أصلا، ومنهم من يمكن خلاصه بالتوبة لكن على بعد