Taberî, 'hasmân' (iki hasım grup) ifadesiyle ilgili birçok rivayeti aktardıktan sonra (Bedir'de karşılaşan altı kişi, Ehl-i Kitap ile müminler, cennet ile cehennem gibi görüşler) kendi tercihini belirtir: buradaki iki hasım grubun her türden küfür ehli ile tüm müminler olduğunu söyler. Bu tercihinin sebebi olarak, ayetten önce Allah'ın iki sınıf zikrettiğini; birinin secde ile itaat eden, diğerinin ise isyan edip azabı hak eden kimseler olduğunu belirtir.

وأولى هذه الأقوال عندي بالصواب، وأشبهها بتأويل الآية قول من قال: عني بالخصمين جميع الكفار من أي أصناف الكفر كانوا، وجميع المؤمنين. وإنما قلت ذلك أولى بالصواب، لأنه تعالى ذكره ذكر قبل ذلك صنفين من خلقه: أحدهما أهل طاعة له بالسجود له، والآخر: أهل معصية له قد حق عليه العذاب

Zemahşerî bu metinde, kâfirlerin başlarına dökülecek 'hamîm'in (kaynar su) aslında azabın kendisi anlamına geldiğini açıklar. Suyun döküldüğü ile azabın döküldüğü ifadesi arasındaki ilişkiyi izah eder: hamîm döküldüğünde azap ve şiddeti de dökülmüş olur, ancak azabın 'dökülmesi' ifadesi istiare (mecazi kullanım) yoluyla söylenmiştir.

إذا صب عليه الحميم فقد صب عليه عذابه وشدته ، إلا أن صب العذاب طريقة الاستعار

Bu müfessire göre ayette geçen 'siyâb' (elbiseler) ifadesiyle kastedilen, ateşin onları çepeçevre kuşatmasıdır; yani elbiseler burada gerçek anlamda değil, ateşin bedeni sarıp kaplamasını ifade eden bir mecaz olarak kullanılmıştır.

والمراد بالثياب إحاطة النار بهم كقوله :

Kurtubî'ye göre ayetteki 'قطعت لهم ثياب من نار' ifadesi, cehennem ateşinin kâfirler için tıpkı elbise gibi biçilmiş ve dikilmiş olacağını, ateşin onları elbise gibi kuşatacağını anlatır; geçmiş zaman kipiyle ifade edilmesi, ahiret haberlerinde vaadedilen şeyin kesinleşmiş bir gerçek gibi sunulmasındandır. Ayrıca 'هذان خصمان' ifadesiyle ilgili olarak, Bedir savaşında karşı karşıya gelen mümin ve kâfir gruplar (Hamza, Ali, Ubeyde ile Utbe, Şeybe, Velid) başta olmak üzere; Cennet-Cehennem münazarası, Ehl-i Kitap ile müminlerin çekişmesi ve genel olarak tüm mümin-kâfirlerin çekişmesi gibi farklı görüşler nakledilmiştir.

أي خيطت وسويت وشبهت النار بالثياب لأنها لباس لهم كالثياب وقوله ( قطعت ) أي تقطع لهم في الآخرة ثياب من نار وذكر بلفظ الماضي لأن ما كان من أخبار الآخرة فالموعود منه كالواقع المحقق

İbn Kesîr'e göre ayet öncelikle Bedir günü meydana çıkan Hamza, Ubeyde, Ali ile Utbe, Şeybe ve Velîd b. Utbe arasındaki mücadele hakkında inmiştir; bu Buhari'nin Ali'den naklettiği rivayetle desteklenir. Ayrıca müfessir, Katade, Mücahid, Ata ve İkrime'den nakledilen mümin-kâfir, tasdik eden-yalanlayan veya cennet-cehennem şeklindeki farklı yorumları da aktarır. İbn Cerîr'in tercihini benimseyerek, ayetin mümin ve kâfirleri kapsayan genel bir anlam taşıdığını ve Bedir kıssasının da bu genel anlam içine girdiğini belirtir.

وقول مجاهد وعطاء أن المراد بهذه الكافرون والمؤمنون يشمل الأقوال كلها وينتظم فيه قصة يوم بدر وغيرها فإن المؤمنين يريدون نصرة دين الله عز وجل والكافرون يريدون إطفاء نور الإيمان وخذلان الحق وظهور الباطل وهذا إختيار ابن جرير وهو حسن

Beydâvî'ye göre 'iki hasım grup' ifadesi mümin ve kâfirleri kapsar; bunlar Allah'ın dini yahut zatı ve sıfatları hakkında çekişmişlerdir. Bir rivayete göre bu ayet Yahudiler ile müminler arasındaki tartışma üzerine inmiştir, her iki taraf da Allah'a daha yakın olduğunu iddia etmiştir. Kâfirler için hazırlanan ateşten elbiseler bedenlerinin ölçüsüne göre biçilmiş olup, başlarından dökülen kaynar su ise iç organlarını, derilerini eritir gibi eritecektir.

وقيل تخاصمت اليهود والمؤمنون فقال اليهود: نحن أحق بالله وأقدم منكم كتابا ونبينا قبل نبيكم، وقال المؤمنون: نحن أحق بالله آمنا بمحمد ونبيكم وبما أنزل الله من كتاب