Taberî'ye göre ayet, müşriklerin Allah'tan başka zarar veya fayda veremeyen, yaratmayan, öldürüp diriltmeyen ilahlar edinmelerini kınamaktadır. Peygamber'e bu iddialarında haklı iseler delillerini getirmeleri söylenmesi emredilmiştir. 'Benimle olanın zikri' ifadesi Kur'an'daki iman edenlere mükâfat, isyan edenlere azap haberlerini; 'benden öncekilerin zikri' ise geçmiş ümmetlerin dünyada başlarına gelenleri ve ahirette karşılaşacaklarını ifade eder. Müşriklerin çoğu ise cehalet ve kavrayış azlığından dolayı hakkı bilmemekte, haktan yüz çevirmektedir.

قل يا محمد لهم: هاتوا برهانكم، يعني حجتكم، يقول: هاتوا إن كنتم تزعمون أنكم محقون في قيلكم ذلك حجة ودليلا على صدقكم

Bu metin parçası, Zemahşerî'nin ilgili ayetteki bir kelimenin i'rab ve sarf yönünü ele aldığı çok kısa bir dil notundan ibarettir. Kelimenin tenvinli okunuşuna ve 'men'in zikr fiiline müteallik mansub bir mef'ul olduğuna işaret edilmekte, ardından benzer bir örnek üzerinden bu görüş desteklenmek istenmektedir. Metin eksik/kesik olduğu için tam bağlam ve sonraki örnek görülememektedir.

بالتنوين ومن مفعول منصوب بالذكر كقوله :

Kurtubî bu ayette müşriklerin Allah'tan başka ilahlar edinmelerine yönelik tekrar edilen taaccüb/kınama ifadesini ele alır; 'em' edatının 'hel' anlamında olup onlardan delil istendiğini belirtir. Ayrıca ayetteki işaretin neye döndüğü konusunda görüşler nakleder: kimine göre Tevrat, İncil ve indirilen kitaplardaki tevhid inancına yapılan akli bir istidlal, Katade'ye göre Kur'an'a işaret, kimine göre geçmiş ümmetlerin helak ve necat kıssalarına, kimine göre de dünya ve ahiretteki mükafat-ceza haberlerine bir gönderme söz konusudur. Bir başka görüşe göre ise bu ifade bir tehdit ve vaîd anlamı taşımaktadır.

أعاد التعجب في اتخاذ الآلهة من دون الله مبالغة في التوبيخ أي صفتهم كما تقدم في الانشاء والاحياء فتكون ( أم ) بمعنى هل على ما تقدم فليأتوا بالبرهان على ذلك

İbn Kesîr'e göre bu ifade, Hz. Muhammed'e indirilen Kur'an'ın ve önceki peygamberlere indirilen kitapların, müşriklerin iddialarının aksine, hepsinin tevhid hakikatini yani Allah'tan başka ilah olmadığını bildirdiğini anlatır. Müşrikler bu hakkı bilmedikleri için ondan yüz çevirmektedirler.

فكل كتاب أنزل على كل نبي أرسل ناطق بأنه لا إله إلا الله ولكن أنتم أيها المشركون لا تعلمون الحق فأنتم معرضون عنه

Beydâvî'ye göre âyetteki tekrar, müşriklerin küfrünü büyük göstermek, işlerinin çirkinliğini ortaya koymak ve cehaletlerini ifşa etmek amacı taşır; ayrıca nakle dayalı inkârlarını akla dayalı inkâra bağlama işlevi de görür. Müşriklerin edindikleri ilahların ölüleri diriltme gibi ulûhiyet özelliklerine sahip olduklarını zannettikleri veya ilahi kitaplarda onlara ortak koşma emri bulunduğunu düşündükleri için bu tutuma girdikleri belirtilir. Peygamberden delillerini getirmeleri istenir; çünkü ne akli ne de nakli hiçbir delilleri olmadığı, tüm hüccetlerin bu inancın bâtıllığında birleştiği vurgulanır.

قل هاتوا برهانكم على ذلك إما من العقل أو من النقل، فإنه لا يصح القول بما لا دليل عليه كيف وقد تطابقت الحجج على بطلانه عقلا ونقلا.

Bu müfessire göre, Allah tevhid delilini zikredip müşriklerin iddialarına ne akli ne de nakli hiçbir delilleri olmadığını gösterdikten sonra, onların bu batıl mezhebe düşmelerinin bir delile dayanmadığını, bunun sebebinin bütün şer ve fesadın aslı olan ilimsizlik (cehalet) olduğunu belirtmiştir. Bu cehaletin sonucu olarak hakkı dinlemekten ve talep etmekten yüz çevirme durumu ortaya çıkmıştır.

بل ذلك لأن عندهم ما هو أصل الشر والفساد كله وهو عدم العلم