Taberî bu ifadeyi Musa'nın Samirî'ye yönelttiği bir soru olarak açıklar; anlamı 'senin durumun nedir, seni bu yaptığın şeye sevk eden nedir' şeklindedir. İbn Zeyd ve Süddî'den nakledilen rivayetlerle bu yorumu destekler.

قال موسى للسامري: فما شأنك يا سامري؟ وما الذي دعاك إلى ما فعلته؟

Kurtubî bu ifadeyi Musa'nın Sâmirî'ye 'senin işin ve durumun ne, seni yaptığın şeye sevk eden nedir' diye sorduğu şeklinde açıklar. Katâde'den nakille Sâmirî'nin, Sâmira denilen bir kabileden olup İsrailoğulları içinde büyük bir konuma sahip olduğunu belirtir. Ancak Allah'ın düşmanı olan bu kişinin, Musa ile denizi geçtikten sonra münafıklaştığını ve İsrailoğulları putlara tapan Amalika kavmine uğradıklarında bu durumun ortaya çıktığını aktarır.

قال قتادة : كان السامري عظيما في بني إسرائيل من قبيلة يقال لها سامرة ولكن عدو الله نافق بعد ما قطع البحر مع موسى فلما مرت بنو إسرائيل بالعمالقة وهم يعكفون على أصنام لهم

Beydâvî'ye göre bu ayette Sâmirî'ye Hz. Mûsâ'nın 'Senin bu işin nedir?' sorusu yöneltilmekte, Sâmirî de kendisinin başkalarının görmediği bir şeyi görüp bildiğini, Cebrail'in bindiği hayat atının izinden bir avuç toprak alıp bunu eritilmiş ziynete veya buzağının içine attığını, bunun da kendisine nefsi tarafından süslenip güzel gösterildiğini söylediğini aktarır. Sâmirî'nin bu bilgiyi elde etmesi, ya Resul'ün (Cebrail) ruhani bir varlık olup izinin dokunduğu her şeyi diriltmesi hakikatini kavramasından, ya da annesinin onu Firavun'dan korkarak bıraktığında Cebrail'in onu büyütmesi sebebiyle onu tanımasından kaynaklanmaktadır.

قال بصرت بما لم يبصروا به وقرأ حمزة والكسائي بالتاء على الخطاب أي علمت بما لم تعلموه وفطنت لما لم تفطنوا له، وهو أن الرسول الذي جاءك روحاني لا يمس أثره شيئا إلا أحياه