Taberî'ye göre bu ifade, Rabbine hiçbir şeyi ortak koşmadan O'nu birleyen ve Rabbinin kendisine emrettiğini yerine getirip yasakladığından kaçınan kişiyi anlatmaktadır. Bu kişiler, Cennet'in yüce derecelerine sahip olanlardır. Ardından bu yüce derecelerin ne olduğu açıklanmakta ve bunların 'Adn' cennetleri olduğu belirtilmektedir.

موحدا لا يشرك به يقول: قد عمل ما أمره به ربه، وانتهى عما نهاه عنه يقول: فأولئك الذين لهم درجات الجنة العلى

Bu metinde Râzî, iman getirip ardından bazı büyük günahlar (kebâir) işleyen kimsenin durumunu tartışır. Masiyetin sevabı düşürdüğü iddiasına karşı, imanın sevabının günahın cezasını def edebileceği ihtimalini de tutarlı bulur; had cezasının uygulanmasını ise ıslah/imtihan veya te'dib amaçlı olabileceği şeklinde açıklar. Ayrıca Mu'tezile'nin 'salih amelleri işlemiş olma' ifadesini bütün salih amelleri kapsayacak şekilde yorumlamasının imkânsız olduğunu, dolayısıyla bunun sadece vaciplerin ifası anlamına hamledilmesi gerektiğini belirtir.

فإن قيل : عقاب المعصية يحبط ثواب الطاعة ، قلنا : لم لا يجوز أن يقال : ثواب الإيمان يدفع عقاب المعصية

Bu metinde Kurtubî'ye göre ayette geçen 'mücrim' ifadesiyle kastedilen kişi müşriktir; kişi bu inkâr hali üzere ölüp Allah'a bu şekilde kavuşacak ve daha önce yaptığı ameller de bu duruma eklenmiş olacaktır.

على أن المراد بالمجرم المشرك قوله تعالى : أي يمت عليه ويوافيه مصدقا به ( قد عمل ) أي وقد عمل

İbn Kesîr, ahirette Rabbine iman etmiş bir kalple, sözü ve ameliyle özünü doğrulamış olarak kavuşan kişiye vaad edilenin cennet olduğunu, bunun yüksek derecelere, güvenli köşklere ve temiz meskenlere sahip olduğunu belirtir. Bu bağlamda cennetin yüz derece olduğu, her derece arasının gök ile yer arası kadar olduğu, en üst derecenin Firdevs olduğu ve dört nehrin oradan çıktığı, Arş'ın onun üzerinde bulunduğu aktarılır. Ayrıca Illiyyîn ehlinin birbirlerine göre üstünlüklerinin, ufukta görünen yıldız gibi görülebileceği ve bu makamların peygamberlere mahsus olmayıp Allah'a iman edip resulleri doğrulayan kişilere de ait olduğu, Ebu Bekir ve Ömer'in de bunlardan olduğu belirtilir.

قال الجنة مائة درجة ما بين كل درجتين كما بين السماء والأرض والفردوس أعلاها درجة ومنها تخرج الأنهار الأربعة والعرش فوقها فإذا سألتم الله فاسألوه الفردوس

Beydâvî'ye göre bu ayetler, Rabbine kâfir ve günahkâr olarak (küfür ve isyanı üzere) ölen kimsenin cehennemde ne rahatlayıp ölebileceğini ne de huzurlu bir hayat sürebileceğini anlatır. Buna karşılık dünyada iman edip salih ameller işleyerek gelen kimse için yüksek dereceler ve içinden ırmaklar akan, ebedî kalınacak Adn cennetleri vardır. Bu mükâfat, küfür ve günahların pisliklerinden temizlenen (tezekkî eden) kimseye verilir.

من يأت ربه مجرما بأن يموت على كفره وعصيانه. فإن له جهنم لا يموت فيها فيستريح. ولا يحيى حياة مهنأة.