Taberî, Musa'nın asasının yılana dönüşme mucizesini anlatan rivayeti aktarmaktadır. Anlatıya göre asa önceden canlı değilken bir ağacın ve bir kayanın yanından geçip onları yutacak kadar büyük ve korkunç bir yılan halini almış, Musa bunu görünce dehşete kapılıp arkasını dönerek kaçmıştır. Allah ona seslenerek onu almasını ve korkmamasını emretmiştir.

فمرت بشجرة فأكلتها، ومرت بصخرة فابتلعتها، قال: فجعل موسى يسمع وقع الصخرة في جوفها، قال: فولى مدبرا

Bu müfessire göre asanın yılana çevrilmesi, Musa'ya (a.s.) verilen ilk mucize olup, sadece nida ile yetinilmemesinin sebebi nidanın melek veya cin sesi olabileceği ihtimalinden dolayı tek başına kesin bir delil olmamasıdır. Asa mucizesi bu şüpheyi ortadan kaldırıp peygamberliğini ispatlayan kahredici bir delil olarak sunulmuştur. Ayrıca bu olayın, Musa'nın kalbindeki ünsiyeti artırmak, Firavun karşısında korkusunu gidermek ve fakir bir çoban olmaktan büyük bir makama yükseltilmesine dair şaşkınlığını gidermek gibi başka hikmetleri de olduğu belirtilir.

فلا جرم قلب الله العصا حية ليصير ذلك دليلا قاهرا والعجب أن موسى عليه السلام قال : أتوكأ عليها فصدقه الله تعالى فيه وجعلها متكأ له بأن جعلها معجزة له

Bu metinde Kurtubî, asânın yılana dönüşme sahnesindeki 'حية' ve 'حيه' okuma farklılıklarını ve vakf şeklini dilbilgisi açısından ele alır. Ardından İbn Abbas'tan nakille asânın taş ve ağaçları yutan büyük bir erkek yılana (thuban) dönüştüğünü, Hz. Musa'nın bu yutma özelliğini görünce korkup kaçtığını aktarır. Bazılarının ise Hz. Musa'nın korkusunu, Hz. Âdem'in yılandan çektiği zararı bilmesine bağladığını belirtir; Allah'ın 'korkma' emrinden sonra korkusunun tamamen gidip elini ejderhanın ağzına sokacak kadar güven duyduğunu da nakleder.

وعن بن عباس : انقلبت ثعبانا ذكرا يبتلع الصخر والشجر فلما رآه يبتلع كل شيء خافه ونفر منه

İbn Kesîr, Musa'nın asasının atıldığında çok büyük ve hızlı hareket eden dev bir yılana (sübban/hayye) dönüştüğünü, cin yılanının çevik ama küçük olmasına karşın bu yılanın hem çok büyük hem de son derece hızlı hareket ettiğini belirtir. Ardından İbn Abbas'tan gelen rivayeti aktararak yılanın ağaçları yediğini, kayaları yuttuğunu ve Musa'nın korkup kaçtığını, Allah'ın kendisine üç kez seslenip yılanı almasını emrettiğini anlatır. Ayrıca Vehb b. Münebbih'ten yılanın korkunç tasvirini içeren uzun bir rivayet nakleder.

أي صارت في الحال حية عظيمة ثعبانا طويلا يتحرك حركة سريعة فإذا هي تهتز كأنها جان وهو أسرع الحيات حركة ولكنه صغير فهذه في غاية الكبر وفي غاية سرعة الحركة

Beydâvî'ye göre âyette anlatılan asa mucizesinde asa yılana dönüşünce, önce başlangıç haline bakılarak 'cânn' (küçük yılan/cin), sonra son haline bakılarak 'sü'bân' (büyük yılan) ve her iki hâli de kapsayan genel isimle 'hayye' (yılan) diye anılmıştır. Musa yılanı hızla hareket edip taş ve ağaçları yutarken görünce korkup kaçmış, Allah'ın 'onu al, korkma' emri üzerine güveni yerine gelmiş ve elini onun ağzına sokup çene kemiklerinden tutmuştur. 'Sîratehâ'l-ûlâ' ifadesi asanın önceki hâline/durumuna dönmesini, yani tekrar eskisi gibi asa haline gelip yararlanılmasını anlatır.

قيل لما ألقاها انقلبت حية صفراء بغلظ العصا ثم تورمت وعظمت فلذلك سماها جانا تارة نظرا إلى المبدأ وثعبانا مرة باعتبار المنتهى، وحية أخرى باعتبار الاسم الذي يعم الحالين.