Taberî'ye göre kurbanlıktan yenmesi emri bir vücup emri değil, bir ibaha (mübahlık) emridir. Kurbanını kesip de etinden yemeyen kimsenin üzerine farz olan bir şeyi zayi etmiş sayılmayacağı hususunda âlimler arasında ihtilaf bulunmadığından, bu emrin vücub değil ibaha ifade ettiği anlaşılmaktadır.

وهذا الأمر من الله جل ثناؤه أمر إباحة، لا أمر إيجاب، وذلك أنه لا خلاف بين جميع الحجة أن ذابح هديه، أو بدنته هنالك، إن لم يأكل من هديه، أو بدنته، أنه لم يضيع له فرضا كان واجبا عليه، فكان معلوما بذلك أنه غير واجب

Bu parça, Zemahşerî'nin ayetler arasında bir karşılaştırma/tasnif yaptığı bir bölümün sadece ayet referanslarını ve geçiş ibarelerini içermekte; asıl açıklayıcı metin verilmediğinden ayete dair somut bir görüş buradan çıkarılamamaktadır. Metin, Bakara 58 ve A'raf 161 ayetlerine atıfla incelenen konunun bir örneği olduğunu ('ومنه ما نحن بصدده') belirtip ikinci bir örneğe geçiş yapmaktadır. İçerik eksik/kesik olduğu için asıl tefsirî hüküm anlaşılamamaktadır.

ومنه ما نحن بصدده . والثاني : نحو قوله تعالى :

İbn Kesîr, İsrailoğullarının şehre girerken secde/rükû ederek girmeleri ve 'hıtta' (bağışlanma dileği) demeleri emrine karşı geldiklerini, bunun yerine küçük bir kapıdan arkalarını sürerek girdiklerini ve 'hıtta' yerine alay ederek 'hıntatun fî şa'iratin' (bir buğday tanesi kılın içinde) dediklerini nakleder. Ayrıca 'karîben' ve 'mu'terr' kelimelerinin tefsirinde farklı sahabe ve tabiin görüşlerini sıralayarak bunların dilencilik/iffet, yoksulluk/misafirlik gibi anlamlara geldiğini aktarır. Sonuç olarak emrin özünün Allah'a fiilen ve sözle boyun eğmek, günahları itiraf edip istiğfar etmek olduğunu belirtir.

قال ركعا من باب صغير فدخلوا من قبل أستاههم وقالوا حنطة فذلك قوله تعالى قال الثوري عن الأعمش عن المنهال عن سعيد بن جبير عن أبي عباس قال مغفرة أستغفروا

Beydâvî'ye göre 'karye' Beytü'l-Makdis'i (veya Erîha'yı) ifade eder ve İsrailoğulları tîh (çölde dolaşma) döneminden sonra oraya girmekle emredilmiştir. 'Bab' kelimesi ile kastedilen ya karyenin kapısı ya da namaz kıldıkları kubbedir, çünkü Hz. Musa'nın hayatında Beytü'l-Makdis'e girmemişlerdir. 'Hıtta' kelimesi ise dilekleri veya emirleri olup 'günahlarımızı bizden indir' anlamına gelmektedir; secde ve dualarıyla hatalarının bağışlanacağı, ihsan sahiplerine ise ecrin artırılacağı belirtilmiştir.

وادخلوا الباب أي باب القرية، أو القبة التي كانوا يصلون إليها، فإنهم لم يدخلوا بيت المقدس في حياة موسى عليه الصلاة والسلام.

Bu müfessire göre 'kapı' ifadesi Beytülmakdis'te Hıtta Kapısı denilen belirli bir kapıdır; secde ise fiili secde değil, dar kapıdan geçerken eğilerek girmeyi ya da tevazu ile boyun eğmeyi ifade eder. Hıtta kelimesinin söylenmesi ise dille yapılan bir istiğfar olup kalbin nedameti ve organların huşuu ile birleşince günahların bağışlanmasına vesile olduğu belirtilir.

فالحاصل أنه أمر القوم بأن يدخلوا الباب على وجه الخضوع وأن يذكروا بلسانهم التماس حط الذنوب

Kurtubî, ayette geçen 'karye' kelimesinin çoğunluk görüşüne göre Beytü'l-Makdis olduğunu, bazılarının Erîha dediğini, kapının ise Beytü'l-Makdis'te bilinen 'Bâbu Hıtta' olduğunu nakleder. Ayrıca 'sücûden' kelimesinin İbn Abbas'a göre boyun eğerek rükû anlamına geldiğini, bazılarına göre ise belirli bir şekle bağlı olmaksızın tevazu ve huşû anlamına geldiğini belirtir.

قال بن عباس : منحنين ركوعا وقيل : متواضعين خضوعا لا على هيئة متعينة