Taberî, ayette geçen 'Kitap' ile Tevrat'ın, 'Furkan' ile ise hak ile batılı ayıran şeyin kastedildiğini belirtir. Ayrıca 'Furkan' kelimesinin bazı rivayetlerde Tevrat, İncil, Zebur ve Kur'an'ı kapsayan ortak bir isim olarak da anlaşıldığını aktarır. 'Kufina' kelimesinin ise peygamberlerin birbirini takip etmesi, art arda gönderilmesi anlamına geldiğini açıklar.

الكتاب: هو الفرقان، فرقان بين الحق والباطل

Zemahşerî bu pasajda, ayette neden doğrudan 'bana da iman edin' denilmediği, bunun yerine dolaylı bir ifade kullanıldığı sorusunu ele almaktadır. Metin, hidayete erme iradesinin ve şeriat/öğütlerle amel etme umudunun ('lealle') ifade edilmesinin, hitabın Musa kavmine yönelik olmasıyla ilişkili olduğunu göstermektedir. Buradaki 'lealle' edatı, Tevrat'ın hükümleriyle ve öğütleriyle amel etmeye yönelik bir beklentiyi ifade etmektedir.

فإن قلت : هلا قيل : فآمنوا بالله وبي ، بعد قوله : أي قوم موسى التوراة { لعلهم } يعملون بشرائعها ومواعظها

Bu müfessire göre âyetteki 'lealle' (umulur ki) ifadesi zahiren Allah'a nispet edilemeyecek bir 'ümit/beklenti' anlamı taşıdığından te'vil edilmesi gerekir; ayrıca âyetin zahiri Mu'tezile'nin görüşüne göre Allah'ın bütün mükelleflerden hidayet ve imanı murad ettiğini gösterir. Râzî bu iki meselenin (lealle'nin te'vili ve hidayetin herkesten murad edilip edilmediği) kitapta defalarca tartışıldığını belirterek tekrara gerek olmadığını söyler. Ayrıca yolların ve alâmetlerin konulmasının maksadının, kişiye hidayete ulaşma imkânı/istidadı sağlamak olduğunu ifade eder.

أحدهما : أن كلمة ( لعل ) للترجي ، وذلك لا يليق بالله ، فلا بد من تأويله . والثاني : أن ظاهره يقتضي أنه تعالى أراد من كل المكلفين الهداية والإيمان على قول المعتزلة

Kurtubî, 'lealleküm tehtedûn' ifadesindeki hidayetin farklı yönlerine değinir: bu, seyahatlerde yön bulma (istidlal ile yol bulma), Allah'ın nimetini tanıma veya geçim yollarına ulaşma anlamlarında yorumlanmıştır. Ayrıca ayetteki yıldızlar ve alametlerin, kişinin Allah'ın kudretine bunlarla istidlal etmesine vesile olduğu belirtilir.

وقيل : لعلكم تهتدون في أسفاركم قاله بن عيسى وقيل : لعلكم تعرفون نعمة الله عليكم قاله سعيد بن جبير وقيل : تهتدون إلى معايشكم

İbn Kesîr'e göre bu olay da denizden çıkışlarından sonra gerçekleşmiştir; bu husus A'râf sûresindeki kelamın siyakının delalet ettiği bir noktadır. Yolculukları esnasında bir memleketten bir memlekete, bir bölgeden bir bölgeye ve bir iklimden bir iklime geçişleri sırasında kendilerine gösterilen şey, hak ile batılı ve hidayet ile dalaleti birbirinden ayıran bir ölçüttür.

وكان ذلك أيضا بعد خروجهم من البحر كما دل عليه سياق الكلام في سورة الأعراف

Beydâvî'ye göre 'sonra sizi affettik' ifadesi, tövbe etmelerinden sonra buzağıya tapma suçlarının affedilmesini anlatır; bu af şükretmeleri içindir. Ayrıca 'Kitap ve Furkan' ifadesiyle Musa'ya verilen Tevrat kastedilmiştir; bu kitap hem indirilmiş bir kitap olması hem de hak ile bâtılı ayırt eden bir hüccet olması yönüyle 'Furkan' olarak nitelenmiştir. Metinde ayrıca Furkan'ın mucizeler, şeriat veya Bedir günü gibi zafer anlamına gelebileceğine dair farklı görüşler de aktarılmıştır.

والعفو محو الجريمة، من عفا إذا درس