ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُم بِٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
“Diejenigen, die ihren Besitz bei Nacht und Tag, heimlich oder öffentlich ausgeben, haben ihren Lohn bei ihrem Herrn, und keine Furcht soll sie überkommen, noch werden sie traurig sein.” — Bubenheim & Elyas
Zemahşerî'ye göre 'sırren ve alâniyeten' ifadesi, nafile sadakaların gizlice, farz olan zekâtın ise töhmeti (riyakârlık şüphesini) defetmek için açıkça verilmesi gerektiğine işaret eder. Nafileler gizlilikte daha faziletli olduğundan gizli verilir, farzlar ise açıkça edâ edilmesi vacip olduğundan alenen verilir.
يتناول النوافل ، لأنها في السر أفضل والفرائض ، لوجوب المجاهرة بها نفيا للتهمةRâzî bu ifadeyi üç farklı gramer yorumuna göre açıklar: hal olarak (gizleyenler ve açıklayanlar anlamında), zarf olarak (gizlilik ve açıklık zamanı) veya mastar olarak (gizli infak ve açık infak). Bu son yoruma göre gizli infak nafile sadakayı, açık infak ise vacip olan zekâtı ifade eder. Ayrıca âyetin, infakın nasıl mümkün olursa öyle yapılmasını teşvik ettiğini belirtir; gizli mümkünse gizli, değilse açık yapılmalı, riyakârlıkla itham edilme kaygısı hayrı terk etmeye sebep olmamalıdır.
وجوه : أحدها : أن يكون على الحال أي ذوي سر وعلانية بمعنى مسرين ومعلنين . وثانيها : على الظرف أي وقت سر وعلانية . وثالثها : على المصدر أي انفاق سر وانفاق علانية والمراد إخفاء التطوع وإعلان الواجبİbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın kendi yolunda ve rızasını kazanmak amacıyla gece-gündüz, gizli-açık her vakit ve durumda infak edenleri övmesidir. Bu övgüye ailesine yapılan nafakalar da dahildir; Hz. Peygamber'in Sa'd bin Ebî Vakkâs'a söylediği hadis ve Ebû Mesud hadisi bu genişletilmiş kapsamı desteklemektedir. Ayrıca İbn Abbas'tan gelen rivayette bu kimselerin Allah yolunda atlarına yem verenler olduğu, bir başka rivayette ise ayetin Hz. Ali hakkında indiği nakledilmektedir.
هذا مدح منه تعالى للمنفقين في سبيله وابتغاء مرضاته في جميع الأوقات من ليل أو نهار والأحوال من سروجها حتى ان النفقة على الأهل تدخل في ذلك أيضاBeydâvî'ye göre ayetteki 'gece ve gündüz, gizli ve açık infak edenler' ifadesi, tüm zamanları ve halleri hayırla doldurmayı ifade eder. Bu ayetin, kırk bin dinarını onar onar gece-gündüz ve gizli-açık şekilde dağıtan Ebu Bekir hakkında indiği; ayrıca sadece dört dirhemi olup birer dirhemini aynı şekilde dağıtan Hz. Ali hakkında indiği de rivayet edilmiştir. Bir başka görüşe göre ise ayet Allah yolunda at besleyip bu yolda harcama yapmakla ilgilidir.
نزلت في أبي بكر الصديق رضي الله تعالى عنه، تصدق بأربعين ألف دينار عشرة بالليل وعشرة بالنهار، وعشرة بالسر وعشرة بالعلانيةBu metin parçası Ebu'd-Derda'dan gelen bir rivayeti aktarmaktadır; Ebu'd-Derda bağlanmış atlara (bardin ve hecin cinsi atlar arasında) bakarak bunların sahiplerinin kimler olduğuna dair bir söz söylemektedir. Metin kesik olduğu için rivayetin tam muhtevası ve hangi ayetle ilişkilendirildiği bu pasajda tamamlanmamıştır.
أن أبا الدرداء، كان ينظر إلى الخيل مربوطة بينGemeinsamkeiten
Zemahşerî, Râzî, İbn Kesîr ve Beydâvî, ayetteki 'gizli ve açık infak' ifadesinin, hayrın her hâlde ve zamanda kesintisiz sürdürülmesini teşvik ettiği konusunda birleşir. Zemahşerî ve Râzî ayrıca gizli infakın nafileye, açık infakın ise riyakârlık şüphesini bertaraf eden farz zekâta işaret edebileceği yorumunda ortaklaşır.
Unterschiede
Zemahşerî ve Râzî meseleyi ağırlıklı olarak dilbilimsel/i'rab tahlili üzerinden ele alıp hal-zarf-mastar ihtimallerini tartışırken, İbn Kesîr ve Beydâvî rivayet ve nüzul sebebi anlatılarına (Hz. Ali, Ebû Bekir, at besleyenler) ağırlık verir. Taberî'nin aktardığı parça ise doğrudan bir rivayet nakli olup tam bir yorum sunmaz; bu da onun eserinin daha çok rivayet malzemesi toplama işlevine örnektir. Bu fark, dilbilimsel/belâgat odaklı tefsir ekolü ile rivayet/hadis odaklı tefsir ekolü arasındaki yöntem ayrımını yansıtır.
Historischer Kontext
Taberî gibi erken dönem müfessirlerde rivayet nakli ön planda iken, Zemahşerî ve Râzî gibi sonraki dönem müfessirlerde dil ve gramer tahlili daha sistemli hale gelmiş; İbn Kesîr ve Beydâvî ise her iki yöntemi birleştirerek hem rivayet hem de dilbilimsel unsurları bir arada sunmuştur. Ayetin özündeki 'hayrı sürekli ve içtenlikle yapma' vurgusu tüm dönemlerde sabit kalmıştır.
Bu karşılaştırmalı okuma, hayır ve yardımlaşmanın hem içten (ihlas) hem de gerektiğinde açıkça yapılabileceğini, önemli olanın niyet ve süreklilik olduğunu hatırlatır. Günümüzde bu, toplumsal dayanışma ve yardımlaşma ruhunu canlı tutmak, riyakârlık kaygısıyla iyiliği terk etmemek şeklinde düşünülebilir. Aile bireylerine yapılan harcamaların da bu kapsamda değerlendirilmesi, ibadetin ve erdemli davranışın günlük hayatın her alanına yayılabileceğine işaret eder.
KI-Analyse — keine Fatwa oder Urteil, noch nicht durch Fachprüfung freigegeben