Taberî'ye göre bu ayet Allah'ın insanlara verdiği nimetleri sayarak, göğü tavan, yeri döşek kılan, gökten su indirip bununla rızık çıkaran O olduğunu hatırlatmakta ve bu yüzden O'na ortak (nid) koşulmaması gerektiğini bildirmektedir. Ayette geçen 'endad' kelimesi, insanların Allah'a denk tuttukları putlar ve ilahlardır; bunlar fayda ve zarar veremeyen varlıklardır. Taberî ayrıca 'sema' kelimesinin niçin bu isimle anıldığını dil tahlili ile açıklar ve ayetin kimler hakkında indiğine dair müfessirler arasındaki ihtilafı (tüm müşrikler mi, yoksa sadece Ehl-i Kitap mı) nakleder.

وإنما ذكر السماء والأرض جل ثناؤه فيما عدد عليهم من نعمه التي أنعمها عليهم، لأن منهما أقواتهم وأرزاقهم ومعايشهم، وبهما قوام دنياهم، فأعلمهم أن الذي خلقهما وخلق جميع ما فيهما وما هم فيه من النعم هو المستحق عليهم الطاعة والمستوجب منهم الشكر والعبادة دون الأصنام والأوثان التي لا تضر ولا تنفع

Zemahşerî bu ayetteki 've entüm ta'lemûn' ifadesini iki şekilde açıklar: ya insanların ihaneti bilerek, kasıtlı olarak işlediklerini (sehven değil) ifade eder, ya da onların ilim sahibi kimseler olarak çirkin ile güzeli birbirinden ayırt edebildiklerini anlatır. Bu bağlamda Ebu Lübabe'nin Beni Kurayza yahudileriyle ilgili kıssasını, onun ihanetini fark edip tövbe etme sürecini örnek olarak zikreder.

وقيل وأنتم تعلمون أنكم تخونون ، يعني أن الخيانة توجد منكم عن تعمد لا عن سهو . وقيل : وأنتم علماء تعلمون قبح القبيح وحسن الحسن

Bu bölümde Râzî, ayetlerdeki delil sistematiğini incelemekte; gökten inen suyun bulutlar aracılığıyla yeryüzüne ulaştığını, 'min' harfinin teb'iz (kısmilik) veya beyan anlamı taşıdığını, 'semerât' kelimesinin çoğul-küçültme formuyla dünya nimetlerinin azlığına ve ahiretin büyüklüğüne işaret ettiğini, 'end┡d' (denkler) kavramının müşriklerin putları Allah'a denk tutmasının alaylı bir ifadeyle kınandığını açıklamaktadır. Ayrıca ilim çeşitlerini (tevhid, fıkıh, zühd, bid'at ilmi) dört tür suya benzeterek sembolik bir tasnif sunmaktadır.

أحدهما : التبعيض لأن المنكرين أعني ماء ورزقا يكتنفانه وقد قصد بتنكيرهما معنى البعضية فكأنه قيل وأنزلنا من السماء بعض الماء فأخرجنا به بعض الثمرات ليكون بعض رزقكم

Kurtubî bu bölümde 'ceale' fiilinin farklı anlamlarını (kılmak, yaratmak, isimlendirmek, almak, zaid harf) örneklerle açıklar; ayrıca mal alma konusunda ehl-i sünnetin görüşünü aktarır ve 'end' (ortak) kelimesinin dil tahlilini yapar. Semanın yeryüzü için tavan gibi olduğunu, rızkın temellük öncesi de rızık olarak adlandırılmasının sebebini izah eder. Ayrıca kâfir ve münafıklara hitabın 'bilmeniz' ifadesiyle nasıl bağdaştığını iki vecihle açıklar.

تقدم معناه هنا صير لتعديه إلى مفعولين ويأتي بمعنى خلق ومنه قوله تعالى : ما جعل الله من بحيرة ولا سائبة وقوله : وجعل الظلمات والنور ويأتي بمعنى سمى

İbn Kesîr'e göre âyetteki 'endâd' (eşler/ortaklar) edinme yasağı, Allah'a fayda ve zarar veremeyen putları veya benzerlerini şirk unsuru olarak ortak tutmayı kapsar; bu, açık şirk kadar gizli şirk türlerini de -örneğin 'Allah dilerse ve falan dilerse' gibi sözleri- içine alır. Metin, bu tür sözlerin Peygamber tarafından yasaklandığını ve bunun yerine 'Allah dilerse, sonra falan dilerse' şeklinde tertip edilmesi gerektiğini nakleder. Ayrıca İbn Abbas'tan nakille bu gizli şirkin, gece karanlığında siyah kayada karınca izinden daha gizli olduğu belirtilir.

قال الأنداد هو الشرك أخفى من دبيب النمل على صفاة سوداء في ظلمة الليل وهو أن يقول والله وحياتك يافلان وحياتي

Beydâvî bu ayette 'yeryüzünü döşek kılması'nın onun düz olmasını gerektirmediğini, aksine bazı kısımlarının sudan çıkıp görünür hale gelmesi ve sertlik ile yumuşaklık arasında orta bir yapıda olmasıyla üzerinde oturulup uyunabilecek şekilde hazır kılınmasını ifade ettiğini belirtir. Ayrıca 'ceale' fiilinin üç farklı kullanımını (sâra anlamında, îcâd anlamında, tasyîr anlamında) dilbilimsel olarak açıklar ve buradaki kullanımın iki mefule geçişli tasyîr anlamında olduğunu gösterir. Semadan indirilen suyun meyveleri çıkarmada bir sebep ve madde kılındığını, Allah'ın bunu doğrudan sebepsiz yaratmaya kadir olduğu halde tedrici bir yol izlediğini de ifade eder.

وذلك لا يستدعي كونها مسطحة