Taberî'ye göre bu ayet, ashabın Hz. Peygamber'e nafakalarını kimlere ve nereye harcayacaklarını sormaları üzerine nazil olmuştur; ayette sayılanlar (anne-baba, akrabalar vb.) vacip olmayan nafaka türlerine işaret eder ve Allah kullarına fazlın harcanacağı yerleri öğretmektedir. Ayrıca 'ماذا' kelimesinin i'râbında iki vecih bulunduğunu, bunun ya istifham edatı olup 'ينفقون' fiiliyle mansub olacağını ya da 'ذا' kelimesinin mevsûle anlamında olup merfû olacağını açıklar. Son olarak Süddî'den nakille bu ayetin, zekat farz kılınmadan önce nazil olduğunu ve o dönemde zekat değil kişinin ailesine yaptığı nafaka ile sadakanın bulunduğunu, sonradan bunun zekatla nesholunduğunu, ancak bu görüşün ayette kesin bir delili olmadığını, mümkün bir görüş olduğunu belirtir.

وهذا الذي قاله السدي من أنه لم يكن يوم نزلت هذه الآية زكاة، وإنما كانت نفقة ينفقها الرجل على أهله، وصدقة يتصدق بها، ثم نسختها الزكاة، قول ممكن أن يكون، كما قال: وممكن غيره. ولا دلالة في الآية على صحة ما قال

Bu müfessire göre âyette sorulan 'ne infak edelim' sorusu asıl olarak infak edilecek malın niteliğini değil, harcamanın kime/nereye yapılacağını (mesrifini) sormaktadır; çünkü sorucular bunun Allah'a yakınlık için mal harcamak olduğunu zaten bilmektedirler. Bu nedenle Allah'ın cevabı, harcamanın yöneleceği kişileri (mesrif) belirterek soruya tam uyum sağlamıştır. Ayrıca infakta bir sıralama gözetilmiş, önce ana-babaya öncelik verilmiştir çünkü onlar kişiyi yokluktan varlığa çıkaran ve en zayıf halinde yetiştiren kimselerdir.

وإذا خرج هذا عن أن يكون مرادا تعين أن المطلوب بالسؤال أن مصرفه أي شيء هو ؟ وحينئذ يكون الجواب مطابقا للسؤال

İbn Kesîr'e göre bu ayet, hayır infakının harcanacağı yerleri belirtmekte; bir hadise dayanarak önce anne-baba, kardeş ve ardından akrabalıktan yakın olanların gözetilmesi gerektiğini bildirmektedir. Meymûn b. Mihrân'ın sözüne atfen, bu ayette sayılan infak yerlerinin davul, mizmar, tahta suretler veya duvar süslemesi gibi şeyler olmadığı vurgulanmaktadır. Ayetin devamında ise yapılan her hayrın Allah tarafından bilindiği ve karşılıksız bırakılmayacağı belirtilmektedir.

أمك وأباك وأختك وأخاك ثم أدناك أدناك وتلا ميمون بن مهران هذه الآية ثم قال هذه مواضع النفقة ما ذكر فيها طبلا ولا مزمارا ولا تصاوير الخشب ولا كسوة الحيطان

Kurtubî'ye göre 'كتب عليكم القتال' ayeti cihadın farz kılınmasını ifade eder ve 'كتب' kelimesi 'فرض' (farz kılındı) anlamındadır. Ayrıca 'ماذا ينفقون' ifadesindeki 'ما' ve 'ذا' kelimelerinin dilbilimsel tahlili yapılmış, cihadın hükmünün toplumsal farz (kifaye) olduğu, ancak düşman İslam topraklarına girerse bunun bireysel farza (ayn) dönüştüğü belirtilmiştir.

والذي استمر عليه الاجماع أن الجهاد على كل أمة محمد صلى الله عليه وسلم فرض كفاية

Bu müfessire göre âyet, Amr b. el-Cemûh'un mallarını nereye infak edeceğini sorması üzerine nazil olmuştur; soru infak edilecek şeyin ne olduğuyla ilgili olsa da cevapta harcamanın nereye yapılacağı (mısraf) beyan edilmiştir, çünkü nafakanın değeri gideceği yere göre belirlenir. İnfak edilecek şeyin miktarı ise 'ma enfaktum min hayr' ifadesiyle yetinilerek gösterilmiştir. Ayrıca âyette zekâtın farz kılınmasıyla nesholunacak bir husus bulunmadığı belirtilmiştir.

سئل عن المنفق فأجيب ببيان المصرف لأنه أهم