Taberî'ye göre bu ayetler grubu, Allah'ın gökten indirdiği suyla ölü toprağı diriltmesi, yeryüzüne yaydığı canlı çeşitleri ve rüzgârların farklı yönlerde estirilmesi gibi kevni olayların tümü akıl sahipleri için Allah'ın birliğine dair birer delil ve hüccet olarak sunulmaktadır. Yerin diriltilmesi, ölümden sonra bitki bitirilmesi demektir; rüzgârların 'tasrif'i ise Allah'ın onları kâh rahmet kâh azap vesilesi kılarak farklı yönlerden (şimal, cenup, saba, debur) göndermesidir. Bu deliller, ancak akledip düşünen ve Allah'ın öğüt ve ibretlerini anlayan kimseler için fayda verir.

فأعلم تعالى ذكره عباده بأن الأدلة، والحجج إنما وضعت معتبرا لذوي العقول والتمييز دون غيرهم من الخلق، إذ كانوا هم المخصوصين بالأمر والنهي، والمكلفين بالطاعة والعبادة، ولهم الثواب وعليهم العقاب.

Bu müfessire göre yerin sakin/durağan olması, canlıların hareket edip yaşayabilecekleri uygun mekanları arayıp bulabilmeleri için bir maslahattır. Şayet yer titreşip sarsılıyor olsaydı ve bazı bölgeler bazı hayvanlara uygun olsaydı, o bölgeye uymayan bir canlı oraya sürüklenip helak olabilirdi. Yerin sakin, hayvanların ise hareketli olması sayesinde her canlı kendine uygun yeri bulup orada otlayıp yaşayabilir.

أي سكون الأرض فيه مصلحة حركة الدواب مأسكنا الأرض وحركنا الدواب ولو كانت الأرض متزلزلة وبعض الأراضي يناسب بعض الحيوانات لكانت الدابة التي لا تعيش في موضع تقع في ذلك الموضع فيكون فيه هلاك الدواب

Kurtubî bu bölümde 'gece ve gündüzün ihtilafı' ifadesini iki şekilde açıklıyor: birincisi birinin gelişi diğerinin gidişi ile olan ihtilaf, ikincisi nur-zulmet, uzunluk-kısalık gibi vasıflardaki farklılık. Ardından leyl, nehâr, fulk ve rîh kelimelerinin sarf, cemi ve kıraat farklılıklarını dilbilimsel olarak detaylandırıyor, ayrıca 'tuhyî bihi'l-arda ba'de mevtihâ' ifadesinin kalplerin katılıktan sonra yumuşaması, kâfirin hidayete ermesi ve ölülerin diriltilmesi gibi çeşitli te'villerini naklediyor.

قيل : اختلافهما بإقبال أحدهما وإدبار الآخر من حيث لا يعلم وقيل : اختلافهما في الأوصاف من النور والظلمة والطول والقصر

Beydâvî bu ayette sayılan gökler, gece-gündüzün ardışıklığı, gemiler, yağmur, hayvanların yayılması ve rüzgârların/bulutların tasarrufu gibi kozmik olguların hepsinin Allah'ın varlığına ve birliğine delil olarak zikredildiğini belirtir. Bu unsurların mümkün varlıklar olup birçok farklı ihtimalden özel bir biçimde var olmaları, onların hikmet ve irade sahibi bir yaratıcıya muhtaç olduğunu gösterir. Ayrıca ayetin sonunda 'akleden topluluk' ifadesiyle bu delillerin ancak tefekkür edenler için anlamlı olacağına işaret edilir.

واعلم أن دلالة هذه الآيات على وجود الإله ووحدته من وجوه كثيرة يطول شرحها مفصلا، والكلام المجمل أنها: أمور ممكنة وجد كل منها بوجه مخصوص من وجوه محتملة، وأنحاء مختلفة

Zemahşerî'ye göre Allah, hiç kimsenin gücünün yetmediği şeyleri yaratmıştır; buna rağmen müşrikler O'na hiçbir şeye güç yetiremeyen varlıkları eş koşmaktadırlar. 'Sümme' edatı, kudretinin delilleri bunca açıkken O'na eş koşmalarının uzak ve garip bir durum olduğunu vurgulamak içindir. Ayrıca metin, yağmurun 'rızık' olarak adlandırılmasının, onun rızkın sebebi olmasından kaynaklandığını, 'tilke' işaretinin de önceki ayetlere (Allah'ın ayetlerine) döndüğünü belirtir.

استبعاد أن يعدلوا به بعد وضوح آيات قدرته

İbn Kesîr bu ayetlerde denizde gemilerin yüzdürülmesinin, insanların farklı bölgeler arasında geçim ve menfaat naklini sağlamak üzere Allah'ın bir lütfu olduğunu belirtir. Rüzgârların çeşitli yönlerden (cenup, yemen, saba, debur) esmesi, bulutları sevk etmesi, gece-gündüzün birbirinden uzunluk-kısalık alması ve göklerin-yerin yaratılışı gibi hususların hepsinin Allah'ın vahdaniyetine, ilim ve kudretine delil olduğunu açıklar. Ayrıca ölü toprağın yağmurla diriltilmesi de O'nun rızık verici olduğunun delili sayılır.

وقد صنف الناس في الرياح والمطر والأنواء كتبا كثيرة فيما يتعلق بلغاتها وأحكامها وبسط ذلك يطول ههنا والله أعلم