Taberî'ye göre ayet, Hz. Peygamber'in nereden çıkarsa çıksın, hangi yöne gitse gitsin yüzünü Mescid-i Haram'a çevirmesini emretmektedir; buradaki 'tevliye' ifadesi yüzle ona doğru yönelmek anlamındadır. Ayrıca bu yönelişin şüphesiz Rabb'den gelen bir hak olduğunu ve buna sürekli riayet edilmesi gerektiğini belirtir.

وقد دللنا على أن التولية في هذا الموضع شطر المسجد الحرام، إنما هي الإقبال بالوجه نحوه؛ وقد بينا معنى الشطر فيما مضى

Bu müfessire göre ayetteki tekrar, kıbleye dönüşün Hz. Peygamber'in kişisel isteğiyle değil, hakkın gereği olarak gerçekleştiğini vurgulamaktadır; bu yüzden Kâbe'ye yönelme, Yahudilerin mensuh kıblelerine bağlılıkları gibi sırf hevâ ve meyilden kaynaklanmayıp, karşı çıkılamaz bir hak oluşundandır. Ayrıca bu kıbleye sıkı bağlılığın, Yahudilerin ileri sürebileceği delilleri geçersiz kılacağı belirtilmektedir.

أي نحن ما حولناك إلى هذه القبلة بمجرد رضاك ، بل لأجل أن هذا التحويل هو الحق الذي لا محيد عنه فاستقبالها ليس لأجل الهوى والميل كقبلة اليهود المنسوخة التي إنما يقيمون عليها بمجرد الهوى والميل

Kurtubî'ye göre âyetteki tekrar, kıble değişikliğinin insanlar üzerinde ağır gelmesi nedeniyle Kâbe'ye yönelme emrini pekiştirmek içindir; ayrıca ilk emir namazda gözle Kâbe'yi görerek yönelmeyi, tekrarlanan emir ise seferde (yolculukta) her yerden Kâbe'ye yönelme zorunluluğunu ifade eder şeklinde iki görüş nakledilmiştir. Kurtubî ikinci görüşü, her âyete ayrı bir fayda yüklediği için daha güzel bulur ve bunu Enes b. Malik'ten nakledilen, Hz. Peygamber'in seferde bineği üzerinde namaza başlarken kıbleye yönelip tekbir aldığı, sonra bineğin yöneldiği tarafa devam ettiği rivayetiyle destekler.

قلت : هذا القول أحسن من الأول لأن فيه حمل كل آية على فائدة وقد روى الدارقطني عن أنس بن مالك قال : كان النبي صلى الله عليه وسلم إذا كان في سفر فأراد أن يصلي على راحلته استقبل القبلة وكبر ثم صلى حيث توجهت به

İbn Kesîr'e göre kıble değişikliğinin Allah'tan gelen hak bir emir olduğunun tekrar tekrar zikredilmesi, hem Hz. Peygamber'in rızasına uygun olduğunu hem de Allah'ın bunu sevip razı olduğunu göstermek içindir. Ayrıca bu tekrarın bir hikmeti de, Yahudilerin ve Arap müşriklerinin itirazlarını kesmektir; çünkü Yahudiler kendi kıblelerine yönelinmesini delil sayıyor, Araplar ise Kâbe'ye dönülmesinden hoşnut kalıyordu, böylece her iki tarafın da itiraz gerekçesi ortadan kalkmıştır.

وذكر في الأمر الثالث حكمة قطع حجة المخالف من إليهود الذين كانوا يتحججون باستقبال الرسول إلى قبلتهم وقد كانوا يعلمون بما في كتبهم انه سيصرف إلى قبلة إبراهيم عليه السلام إلى الكعبة

Beydâvî'ye göre kıble değişikliği emri tekrar edilmiştir çünkü Allah bu hükme üç ayrı gerekçe zikretmiştir: Peygamber'in rızasının aranmasıyla tazim edilmesi, her ümmetin kendine has bir kıblesi olması ilahi âdetinin devam etmesi ve muhaliflerin ileri sürdüğü delillerin def edilmesi. Ayrıca kıblenin nesih konusu olması fitne ve şüphe zeminine açık olduğundan bu hükmün tekrar tekrar vurgulanması uygun görülmüştür.

كرر هذا الحكم لتعدد علله، فإنه تعالى ذكر للتحويل ثلاث علل