Bu müfessire göre "fesemme vechullah" ifadesindeki 'vech' kelimesi, Allah'a nispet edilen bir organ değil, 'beytullah' ve 'nakatullah' ifadelerindeki gibi teşrif amaçlı bir izafettir; yani kastedilen Allah'ın kendisine yöneltmeyi emrettiği yöndür. Ayrıca ayetin sebeb-i nüzulü konusunda çoğunluğun görüşüne göre bu ayet namazla, özellikle yolculukta nafile namazlarda kıbleye yönelme ruhsatıyla ilgilidir. Bir kısım müfessirler ise ayeti namaz dışı bir meseleye, yani mescitlerin tahribi ve Necaşi'nin durumuna hamletmiştir.

أن إضافة وجه الله كإضافة بيت الله وناقة الله ، والمراد منها الإضافة بالخلق والإيجاد على سبيل التشريف

Kurtubî'ye göre 'meşrık' ve 'mağrib' ile kastedilen, Allah'ın mülkü olan doğu ve batı yönleridir; bu iki yönün özellikle zikredilmesi bir şereflendirme ifadesidir (Beytullah, Nakatullah tabirleri gibi). Ayrıca 'fe eynemâ tevellû fesemme vechullah' ifadesi hakkında âlimler beş görüş belirtmiş olup, bunlardan biri karanlık bir gecede kıbleyi bilemeden farklı yönlere namaz kılan sahâbe kıssasına, diğeri ise Hz. Peygamber'in bineği üzerinde yönü ne olursa olsun nafile namaz kılmasına dayandırılmıştır. Bu bağlamda müellif, kıbleye yönelmenin zaruret ve ruhsat hallerinde terk edilebileceğini fıkhi ihtilaflarla aktarır.

المشرق موضع الشروق والمغرب موضع الغروب أي هما له ملك وما بينهما من الجهات والمخلوقات بالايجاد والاختراع كما تقدم وخصهما بالذكر والاضافة إليه تشريفا نحو بيت الله وناقة الله

İbn Kesîr, kıble ayetiyle ilgili çeşitli görüşleri nakleder: Bazılarına göre bu ayet, kıblenin Beytü'l-Makdis'ten Kâbe'ye nesh edilmesiyle ilgilidir; başkalarına göre ayet, Kâbe'ye dönme farz kılınmadan önce inmiş olup Müslümanlara namazda hangi yöne dönerlerse dönsünler Allah'ın orada olduğunu bildirmek amacıyla nazil olmuştur. Ayrıca bulutlu havada kıble yönünde şaşıran ve farklı yönlere namaz kılan sahabenin kıssası ile Necaşi'nin vefatı sebebiyle nazil olduğuna dair rivayetler de zikredilir. Bu farklı rivayetlerin senetlerindeki zayıflıklara da işaret edilir.

وقال آخرون بل أنزل الله هذه الآية قبل أن يفرض التوجه إلى الكعبة وإنما أنزلها ليعلم نبيه صلى الله عليه وسلم وأصحابه أن لهم التوجه بوجوههم للصلاة حيث شاءوا من نواحي المشرق والمغرب لأنهم لا يوجهون وجوههم وجها من ذلك وناحية إلا كان جل ثناؤه في ذلك الوجه وتلك الناحية

Beydâvî'ye göre 'meşrık ve mağrib' ifadeleri yeryüzünün tüm yönlerini kastetmektedir; yani yeryüzünün tamamı Allah'a aittir ve belli bir mekâna özgü değildir. Bu nedenle Mescid-i Haram veya Mescid-i Aksa'da namaz kılmaktan men edilseler bile, yeryüzü onlar için mescid kılınmıştır ve nereye yönelirlerse orada Allah'ın vechi/yönü vardır. Beydâvî ayrıca bu ayetin, hayvan üzerinde namaz kılan yolcu hakkında veya kıblesi karışıp farklı yönlere namaz kılan bir topluluk hakkında indiğine dair rivayetleri de nakletmekte, bir görüşe göre de bunun kıblenin neshine bir hazırlık olduğunu belirtmektedir.

فأينما تولوا ففي أي مكان فعلتم التولية شطر القبلة فثم وجه الله أي جهته التي أمر بها فإن إمكان التولية لا يختص بمسجد أو مكان

Taberî, ayetteki 'meşrik ve mağrib'in Allah'a ait olmasını mülkiyet ve tedbir anlamında açıklar; yani gökyüzünün doğu ve batı yönlerinin tamamı O'nun mülkü ve yaratmasıdır. Ayrıca ayetin nüzul sebebi hakkında farklı rivayetleri aktarır: kıblenin Beytü'l-Makdis'ten Kâbe'ye dönüşü, yolculukta nafile namazda yönelme serbestliği veya karanlıkta kıbleyi bilemeyenlerin durumu gibi görüşleri sıralar. Sonunda kendi tercihini belirtmek üzere söze başlar ancak metin bu noktada kesilir.

لله ملكهما وتدبيرهما، كما يقال: لفلان هذه الدار، يعني بها أنها له ملكا