Taberî'ye göre bu ayet, Hz. Peygamber'e kâfirler için acele azap ve helak istememesini bildirmektedir; çünkü onların helakinin geciktirilmesi kendilerine bir hayır olsun diye değil, günahlarının artması içindir. Allah onların bütün amellerini, hatta nefeslerini bile saymakta ve tespit etmektedir ki bunlarla kendilerini cezalandırsın.

فإنما نؤخر إهلاكهم ليزدادوا إثما، ونحن نعد أعمالهم كلها ونحصيها حتى أنفاسهم لنجازيهم على جميعها، ولم نترك تعجيل هلاكهم لخير أردناه بهم

Zemahşerî'ye göre âyetteki 'la ta'cel aleyhim' ifadesi, Peygamber'in kâfirlerin helâk olması için acele etmesini yasaklamaktadır; ancak onların helâki, kısıtlı günler ve sayılı nefesler kadar yakındır, bu süre bir saat kadar kısa görülmelidir. Böylece Peygamber ve müslümanlar onların şerrinden kurtulacak ve yeryüzü onların kökü kesilerek temizlenecektir.

لا تعجل عليهم بأن يهلكوا ويبيدوا ، حتى تستريح أنت والمسلمون من شرورهم ، وتطهر الأرض بقطع دابرهم ، فليس بينك وبين ما تطلب من هلاكهم إلا أيام محصورة وأنفاس معدودة

Bu müfessire göre 'lemmâ aleyhâ hâfız' ifadesi her nefis üzerinde onu amellerinden hesaba çekecek bir gözetici bulunduğunu ifade eder; bazı görüşlere göre bu hafız kişiyi tehlike ve helaklerden korur, bazı görüşlere göre ise ölünceye ve kabre teslim edilinceye kadar onu gözetler. Râzî bu yeminin, insanın en önemli meselelere -yani mebde' (yaratılışın başlangıcı) ve mead (dönüş) bilgisine- yönelmesi gerektiğine işaret ettiğini belirtir.

قال الفراء : إن كل نفس لما عليها حافظ يحفظها حتى يسلمها إلى المقابر ، وهذا قول الكلبي . واعلم أنه تعالى لما أقسم على أن لكل نفس حافظا يراقبها ويعد عليها أعمالها

Kurtubî, ayette geçen 'sayma' ifadesinin ne anlama geldiği hususunda müfessirler arasındaki farklı görüşleri sıralar: Kelbî bunu ecellerin (gün, gece, ay, sene) sayılması olarak açıklarken, İbn Abbas ve Dahhâk nefeslerin sayılması olduğunu, Katrûb ise amellerin sayılması olduğunu söylemiştir. Ayrıca adımlar, lezzetler, anlar ve saatler gibi başka açıklamalar da nakledilir. Metin, nefeslerin sayılması görüşünü desteklemek için Me'mûn ile İbnü's-Semmâk arasında geçen bir kıssayı ve insan nefeslerinin gün ve gecede yirmi dört bin olduğuna dair bir rivayeti aktarır.

وقال الضحاك : الأنفاس بن عباس : أي نعد أنفاسهم في الدنيا كما نعد سنيهم وقيل : الخطوات وقيل : اللذات وقيل : اللحظات وقيل : الساعات وقال قطرب : نعد أعمالهم عدا

İbn Kesîr'e göre bu ayette Hz. Peygamber'e, kavminin başına azabın gelmesi konusunda acele etmemesi bildirilmektedir. Onlara verilen mühlet belirli ve sınırlı bir süre olup, sonunda kaçınılmaz olarak Allah'ın azabına ve cezasına ulaşacaklardır. Metinde ayrıca dünyadaki nefeslerinin sayıldığına dair bir görüşe atıf yapılmaktadır.

لا تعجل يا محمد على هؤلاء في وقوع العذاب بهم أي إنما نؤخرهم لأجل معدود مضبوط وهم صائرون لا محالة إلى عذاب الله ونكاله

Beydâvî'ye göre Allah şeytanları kâfirlere musallat kılmış ya da onlara arkadaşlar takdir etmiştir; bu şeytanlar onları günahlara kışkırtıp şehvetleri sevimli göstererek tahrik ederler. Ayet, Peygamber'in kâfirlerin sözlerine ve haktan sonra ısrarla küfürde direnmelerine şaşırmasını konu edinir. Devamındaki ayette ise Peygamber'e onların helakinde acele etmemesi söylenir, çünkü onlara sadece sayılı günler ve nefesler kalmıştır, Allah onların ecel günlerini saymaktadır.

تؤزهم أزا تهزهم وتعزيهم على المعاصي بالتسويلات وتحبيب الشهوات، والمراد تعجيب رسول الله صلى الله عليه وسلم من أقاويل الكفرة وتماديهم في الغي وتصميمهم على الكفر بعد وضوح الحق على ما نطقت به الآيات المتقدمة