Taberî'ye göre âyetteki selam, Yahya'ya doğduğu gün, öldüğü gün ve diriltileceği gün Allah tarafından verilmiş bir güvenlik ve emniyettir; bu emniyet şeytanın kötülüğünden, kabir fitnesinden, kıyametin dehşetinden ve büyük korku gününün ürkütücülüğünden korunmayı kapsar. Bu üç an insanoğlunun en çok ürktüğü anlardır ve Allah bu durumlarda Yahya'yı selamıyla onurlandırmıştır.

يقول: وأمان من الله يوم ولد من أن يناله الشيطان من السوء، بما ينال به بني آدم، وذلك أنه روي عن رسول الله صلى الله عليه وسلم أنه قال: «كل بني آدم يأتي يوم القيامة وله ذنب إلا ما كان من يحيى بن زكريا»

Bu müfessire göre Yahya'ya (a.s.) verilen selam, insanın en çok korktuğu üç anda -doğum, ölüm ve diriliş- Allah'ın ona bahşettiği özel bir emniyet ve şereftir. Râzî bu konuda üç farklı görüş nakleder: Taberî'ye göre bu, şeytandan, kabir ve kıyamet azabından korunma anlamındadır; İbn Uyeyne'ye göre insanın en dehşete kapıldığı üç anda Yahya'ya özel selam verilerek ona ikram edilmiştir; İbn Neftaveyh'e göre ise dünyayı ve ahiret işlerini (cennet-cehennemi) ilk görme anlarına işarettir.

أوحش ما يكون الخلق في ثلاثة مواطن يوم يولد فيرى نفسه خارجا مما كان فيه ، ويوم يموت فيرى قوما ما شاهدهم قط ، ويوم يبعث فيرى نفسه في محشر عظيم فأكرم الله يحيى عليه الصلاة والسلام فخصه بالسلام عليه في هذه المواطن الثلاثة

Kurtubî, İbn Atıyye'nin 'selam' kelimesini emân (güvence) olarak yorumladığını nakletmekle birlikte, kendi tercih ettiği görüşün bunun bilinen/örfî tahiyyeden (selamlama) ibaret olduğunu belirtir. Ona göre bu, emândan daha şerefli ve daha dikkat çekicidir; çünkü emân sadece isyandan uzak olma anlamına gelir ki bu en aşağı derecedir, asıl şeref ise Allah'ın kulun en aciz, muhtaç ve çaresiz olduğu anlarda ona selam vermesi ve onu tahiyye etmesidir. Ayrıca Hasan'dan nakledilen bir rivayette İsa ile Yahya'nın karşılaşması ve İsa'nın kendi kendine selam vermesi olayı zikredilerek, bazı âlimlerin bundan İsa'nın üstünlüğüne dair bir istidlal yaptığı da belirtilir.

والأظهر عندي أنها التحية المتعارفة فهي أشرف وأنبه من الأمان لأن الأمان متحصل له بنفي العصيان عنه وهي أقل درجاته وإنما الشرف في أن سلم الله عليه وحياه في المواطن التي الانسان فيها في غاية الضعف والحاجة وقلة الحيلة والفقر إلى الله تعالى عظيم الحول

İbn Kesîr, Hz. Yahya için üç halde (doğum, ölüm ve diriliş günü) emniyet/selamet verildiğini belirtir ve bunu Süfyân b. Uyeyne'nin insanın en çok ürktüğü üç anın doğum, ölüm ve haşir günü olduğu sözüyle destekler. Bu üç dehşetli anda Allah'ın Yahya'yı özellikle selamlayarak onurlandırdığı ifade edilir.

أوحش ما يكون امرء في ثلاثة مواطن يوم يولد فيرى نفسه خارجا مما كان فيه ويوم يموت فيرى قوما لم يكن عاينهم ويوم يبعث فيرى نفسه في محشر عظيم

Beydâvî'ye göre Yahyâ (a.s.) anne-babasına iyi davranan (berr), zorba ve isyankâr olmayan biri olarak nitelendirilmiştir; buradaki 'asiyy' ifadesi babasına isyan eden ya da Rabbine karşı gelen biri olmadığı şeklinde açıklanır. Ayrıca kendisine üç ayrı zaman diliminde Allah'tan selam verilmiştir: doğduğu gün şeytanın insan evladına verdiği zarardan korunması, öldüğü gün kabir azabından korunması, diriltileceği gün ise cehennem azabı ve kıyametin dehşetinden korunması olarak yorumlanmıştır.

ولم يكن جبارا عصيا عاقا أو عاصي ربه. وسلام عليه من الله. يوم ولد من أن يناله الشيطان بما ينال به بني آدم. ويوم يموت من عذاب القبر. ويوم يبعث حيا من عذاب النار وهول القيامة.

Bu müfessire göre Yahya'ya bu üç halde (doğum, ölüm, diriliş) selam verilmesi, bu anların insanın en çok yalnız ve korkulu kaldığı, en 'ıssız' durumları olmasından dolayı özel bir önem taşımaktadır. İbn Uyeyne'nin sözü bu noktayı desteklemek için nakledilmiştir.

إنها أوحش المواطن