Bu müfessire göre 'حنانا' kelimesinin anlamında ihtilaf edilmiştir; bazıları rahmet, bazıları Zekeriyya'ya yönelik özel bir bağış/lütuf, bazıları şefkat/meyil, bazıları sevgi, bazıları da tazim manasına yorumlamıştır. Taberî bu görüşleri nakledip dil tahlili yaparak 'حنان' kelimesinin aslen 'حن فلان إلى كذا' kökünden geldiğini, şefkat ve meyil anlamı taşıdığını açıklar ve sonuçta 'bizden bir rahmet ve ona sevgi/meyil ile Hakem'i (hikmeti) çocukluğunda verdik' şeklinde bir anlam tercih eder.

وأصل ذلك أعني الحنان، من قول القائل: حن فلان إلى كذا وذلك إذا ارتاح إليه واشتاق، ثم يقال: تحنن فلان على فلان، إذا وصف بالتعطف عليه والرقة به، والرحمة له

Bu müfessire göre ayetteki 'hanân' ve 'zekât' kelimeleri birden çok yoruma açıktır: hanân, Allah'tan Yahya'ya, Zekeriyya'ya veya Yahya'nın ümmetine yönelik bir rahmet/şefkat olarak anlaşılabilir; ayrıca Yahya'nın çocuk yaşta peygamber kılınmasının kendisi büyük bir tazim (yüceltme) olduğu da söylenmiştir. Zekât kelimesi de salih amel, temiz kılınmışlık, güzel bir övgüyle temize çıkarılma, ana-babasına verilmiş bir sadaka veya bereket-nema gibi farklı anlamlara gelebilir.

اعلم أن الحنان أصله من الحنين وهو الارتياح والجزع للفراق كما يقال : حنين الناقة وهو صوتها إذا اشتاقت إلى ولدها

Kurtubî, ayetteki 'hanân' kelimesinin anlamı üzerine müfessirler arasındaki farklı görüşleri sıralar: İbn Abbas'tan bunun anlamını bilmediğine dair bir rivayet nakleder, ancak müfessirlerin çoğunluğuna göre hanân; şefkat, rahmet ve sevgi anlamına gelen nefsî bir fiildir. Kelimenin aslının, dişi devenin yavrusuna duyduğu 'hanîn' (inleme/özlem) kökünden geldiği belirtilir. Ayrıca İbnü'l-A'râbî ve İbn Atıyye gibi âlimlerden kelimenin Allah'ın sıfatlarından biri olarak 'Rahîm' anlamına geldiği veya Allah zâtına dair büyütülen/tazim edilen şeyler için kullanıldığı gibi ek anlamlar da nakledilir.

وقال جمهور المفسرين : الحنان الشفقة والرحمة والمحبة وهو فعل من أفعال النفس

İbn Kesir, ayetteki 'hanân' kelimesinin anlamı konusunda selef arasındaki farklı görüşleri nakleder: İbn Abbas, İkrime, Katade ve Dahhak'a göre bu Allah'tan bir rahmettir; Mücahid'e göre Rabbinden bir şefkat/rikkattir; İkrime ve İbn Zeyd'e göre sevgidir; Ata b. Ebi Rabah'a göre bir büyütmedir (ta'zim). İbn Abbas'ın kendisinden nakledilen bir başka rivayette ise bu kelimenin anlamını bilmediğini söylediği, Said b. Cübeyr'in de aynı soruyu sorduğunda net bir cevap alamadığı belirtilir. Sonuçta müfessir, siyaktan (bağlamdan) anlaşılanın 'hanânen' kelimesinin öncesindeki 'zâ tuhrin' ifadesine atfen bağlı olduğunu belirtir.

والظاهر من السياق أن قوله وحنانا معطوف على قوله ذا طهر فلم يهم بذنب

Beydâvî'ye göre 'yâ Yahyâ hazi'l-kitâbe bi-kuvvetin' ifadesi Yahya'nın Tevrat'ı ciddiyet, azim ve tevfik ile alması anlamına gelir. Kendisine sabi iken verilen 'hüküm' hikmet ve Tevrat'ı anlama yeteneği olabileceği gibi, aklının küçük yaşta olgunlaştırılıp peygamberlik verilmesi de olabilir. 'Hanân' Allah'tan bir rahmet veya ana-babasına ve başkalarına duyduğu şefkat, 'zekât' ise günahlardan temizlik yahut sadaka verme imkânı olarak yorumlanmış, ayrıca kendisinin masiyetlerden uzak, itaatkâr biri olduğu belirtilmiştir.

خذ الكتاب التوراة. بقوة بجد واستظهار بالتوفيق. وآتيناه الحكم صبيا يعني الحكمة وفهم التوراة، وقيل النبوة أحكم الله عقله في صباه واستنبأه.