Taberî'ye göre bu ayette geçen ceza, kâfir olan kişinin öldürülmesini ifade etmektedir. Öldürüldükten sonra kişi Allah'a döndürülecek ve Allah onu büyük bir azapla, yani cehennem azabıyla cezalandıracaktır.

أما من كفر فسوف نقتله كما حدثنا الحسن بن يحيى، قال: أخبرنا عبد الرزاق، قال: أخبرنا معمر، عن قتادة، في قوله: قال: هو القتل

Zemahşerî'ye göre bu ayette geçen 'nükra' kelimesi, çok büyük ve tanınmadık/şiddetli bir azap anlamındadır; burada kastedilen ahiret hesabı ve azabıdır, yani orada tadacakları vebal ve karşılaşacakları hüsrandır. Fiil geçmiş zaman kalıbıyla gelmiştir, oysa gelecekte gerçekleşecek bir olayı anlatmaktadır.

والمراد : حساب الآخرة وعذابها ما يذوقون فيها من الوبال ويلقون من الخسر ، وجيء به على لفظ الماضي

Bu müfessire göre metinde geçen ifade, dünyada gerçekleşen öldürme (katl) eylemine işaret etmektedir; ayrıca kullanılan nitelendirme, bu fiilin çok çirkin ve iğrenç (münker, feci') bir eylem olduğunu vurgulamaktadır.

أي بالقتل في الدنيا : أي منكرا فظيعا

Kurtubî bu bölümde, Zülkarneyn'in kâfirleri öldürme ile bırakma arasında muhayyer bırakıldığı ayetteki hitabın gramer yapısını (nun ile hitap) tartışır; Ebu'l-Hasen'in görüşünü nakleder ve buna Ebu Cafer en-Nehhâs'ın itirazını aktarır. Metin, 'إما أن تعذب' ifadesindeki takdirin ne olduğu üzerinde durur ve bu takdirin gerekli bir sonuç doğurmadığını belirtir.

قال أبو جعفر النحاس : هذا الذي قاله أبو الحسن لا يلزم منه شيء

Beydâvî'ye göre Zülkarneyn, kavmi hakkında davet yolunu seçmiş ve şöyle demiştir: kendisine yapılan davete karşı küfründe direnerek zulmeden kişiyi kendisi ve yanındakiler dünyada öldürerek cezalandıracak, Allah da ahirette onu benzeri görülmemiş bir azapla cezalandıracaktır. İman edip iman gereği salih amel işleyen kimse ise, hem dünyada hem ahirette güzel bir mükafata (el-cezâü'l-hüsnâ) nail olacak ve ona kolay, zahmetsiz muamele edileceği söylenecektir.

أما من دعوته فظلم نفسه بالإصرار على كفره أو استمر على ظلمه الذي هو الشرك فنعذبه أنا ومن معي في الدنيا بالقتل، ثم يعذبه الله في الآخرة عذابا منكرا لم يعهد مثله.

Bu müfessire göre ayette geçen ifade, kişinin Rabbine karşı küfür ve şirkinde devam ettiğine işaret eder. Bu ısrarın karşılığında verilecek azabın niteliği hakkında farklı rivayetler nakledilir: Katade bunu öldürme olarak açıklarken, Süddî bakırın eritilip üzerlerine dökülmesi, Vehb b. Münebbih ise zulmetin onları her yönden kuşatması şeklinde yorumlamıştır. Metin ayrıca bu azabın şiddetli ve elem verici olduğunu, bunda öldükten sonra dirilişin ve karşılığın (ceza-mükafat) ispatının bulunduğunu belirtir.

وقال السدي كان يحمى لهم بقر النحاس ويضعهم فيها حتى يذوبوا