Taberî'ye göre kıyamet günü herkesin amel defteri eline verilir; suçlular (müşrikler) bu defterde yazılı küçük ve büyük günahlarından dolayı hesaba çekilecekleri korkusuyla dehşete kapılırlar. Küçük günahların bile eksiksiz sayılıp yazıldığını görünce feryat ederler, çünkü yaptıklarının gerçekliğini inkar edemezler. Allah kimseye layık olduğundan başka karşılık vermez; iyiliğe iyilikle, kötülüğe kötülükle karşılık verilmesi adaletin ta kendisidir.

فإياكم والمحقرات من الذنوب، فإنها تجتمع على صاحبها حتى تهلكه

Zemahşerî, ayetteki 'küçük' ve 'büyük' ifadesinin kayıt defterinin hiçbir günahı, ne küçüğünü ne büyüğünü bırakmayacak şekilde kuşatıcı olduğunu ifade ettiğini belirtir. Bu ifadenin, işlenen her şeyin (küçük-büyük ayrımı olmaksızın tüm günahların) tek bir kapsamlı ifadeyle anlatılmasının bir üslup biçimi olduğunu, Arapçada 'bana ne az ne çok verdi' benzeri kullanımlarla aynı mantıkta olduğunu söyler. Ayrıca bazı rivayetlere göre küçük günahın tebessüm/dokunma, büyük günahın kahkaha/zina olarak yorumlandığını da nakleder.

يعني : لا يترك شيئا من المعاصي إلا أحصاه ، أي : أحصاها كلها كما تقول : ما أعطاني قليلا ولا كثيرا ؛ لأن الأشياء إما صغار وإما كبار

Bu metinde Râzî, Kehf 49. ayet çerçevesinde amel defterinin insanlara verilişini ve 'zulüm' kavramının farklı yorumlarını ele alır. Kitabın kendisi konuşmasa da içindekiyle konuşan biri gibi delil sunduğunu belirtir; kâfirlerin 'zalimler' olarak nitelenmesini dünya hayatında hayırları öne almamaları, putlardan şefaat ummaları veya günahlarını kendi nefislerine yüklemeleriyle açıklar. Ayrıca Mu'tezile'nin bu ayeti kul-fiil ve teklif-i mâ lâ yutâk meselelerinde delil getirmesini nakleder ve buna cevap verir.

واعلم أنه تعالى شبه الكتاب بمن يصدر عنه البيان فإن الكتاب لا ينطق لكنه يعرب بما فيه كما يعرب وينطق الناطق إذا كان محقا

Kurtubî'ye göre 'el-kitab' burada bir cins ismidir ve iki görüş nakledilir: Mukatil'e göre kulların ellerinde bulunan amel defterleridir, Kelbî'ye göre ise hesabın konulmasından ibarettir ve hesap, kitap ile ifade edilmiştir çünkü insanlar yazılı amelleri üzerinden hesaba çekilirler. Kurtubî, birinci görüşü (amel defterleri) daha açık/zahir bulmuştur. Metin ayrıca Kâ'b'dan nakledilen kıyamet sahnesini, mü'min ve kâfirin kitaplarının nasıl verileceğini ve 'küçük-büyük günah' kavramlarına dair İbn Abbas, Said b. Cübeyr ve Katâde'den rivayetleri de aktarır.

الكتاب اسم جنس وفيه وجهان : أحدهما أنها كتب الأعمال في أيدي العباد قاله مقاتل الثاني أنه وضع الحساب قاله الكلبي فعبر عن الحساب بالكتاب لأنهم يحاسبون على أعمالهم المكتوبة والقول الأول أظهر

İbn Kesîr'e göre âyette geçen 'imamları' ifadesi, her topluluğun kendisine uyduğu önder anlamına gelebilir; iman ehli peygamberlere uymuş, küfür ehli ise kendi önderlerine uymuştur. Ayrıca kıyamet günü getirilecek olan amel defterinin küçük-büyük, önemli-önemsiz her ameli kapsadığı, insanların bu defteri görünce 'vah bize, ömrümüzde yaptığımız kusurlara yazıklar olsun' diyecekleri belirtilir. Allah'ın kullarının tüm amelleri arasında adaletle hükmedeceği, kimseye zulmetmeyeceği, dilediğine af ve rahmetiyle, dilediğine ise kudret, hikmet ve adaletiyle azap edeceği ifade edilir.

ويحتمل أن المراد بإمامهم أي كل قوم بمن يأتمون به فأهل الإيمان ائتموا بالأنبياء عليهم السلام وأهل الكفر ائتموا بأئمتهم

Beydâvî'ye göre insanların Rablerine sıra sıra arz edilmesi, askerlerin sultana teşhir edilmesine benzetilmiştir; ancak buradaki maksat onları tanımak değil, haklarında hüküm vermektir. Kimsenin kimseyi engellemeyeceği bir düzen içinde, insanlar mallarından ve evlatlarından soyulmuş çıplak bir halde ilk yaratılışları gibi getirilecektir. Amel defterlerinin ortaya konmasıyla suçlular içindekilerden korkacak, hiçbir küçük veya büyük günahın atlanmadığını görecek ve Rablerinin kimseye zulmetmeyeceği bildirilir.

شبه حالهم بحال الجند المعروضين على السلطان لا ليعرفهم بل ليأمر فيهم