Taberî, âyetteki 'هذه' işaret zamirinin neye râci olduğu konusunda müfessirlerin ihtilaf ettiğini belirtir; bir grup bunun Allah'ın saydığı dünya nimetlerine işaret ettiğini, dolayısıyla bu nimetlere ve delillere karşı dünyada kör olanın âhirette de kör olacağını söylemiştir. Ayrıca 'أعمى' kelimesinin kıraatinde ihtilaf bulunduğunu, kimi kârilerin bunu 'daha kör/şiddetli kör' anlamında okuduğunu, kendisinin de bu okuyuşu tercih ettiğini çünkü buradaki körlüğün göz körlüğü değil kalp körlüğü olduğunu, kalp körlüğünde ise derecelenme (tefâvüt) mümkün olduğunu açıklar.

وإنما قلنا: ذلك من عمى القلب الذي يقع فيه التفاوت، فإنما عنى به عمى قلوب الكفار عن حجج الله التي قد عاينتها أبصارهم، فلذلك جاز ذلك وحسن.

Zemahşerî'ye göre ayetteki 'a'mâ' kelimesi, gerçek körlükten değil, kurtuluş yoluna hidayet bulamayan kişiden istiare yoluyla kullanılmıştır. Dünyada bu kişi görme duyusunu kaybettiği için, ahirette ise hidayeti kendisine fayda vermediği için 'kör' olarak nitelenmiştir. Bazı âlimler ayetteki ikinci 'a'mâ' lafzının tafdil (üstünlük/karşılaştırma) anlamında olabileceğini caiz görmüşlerdir.

والأعمى مستعار ممن لا يدرك المبصرات لفساد حاسته ، لمن لا يهتدي إلى طريق النجاة : أما في الدنيا فلفقد النظر . وأما في الآخرة ، فلأنه لا ينفعه الاهتداء إليه ، وقد جوزوا أن يكون الثاني بمعنى التفضيل

Kurtubî bu ayette geçen 'a'mâ' (kör) ifadesinin dünyada değil ahiret işlerinde geçerli olduğunu belirtir; İbn Abbas'a göre dünyadaki nimetleri ve delilleri görüp ibret almayan kişi ahirette gözü kapalı ve yolunu daha da şaşırmış olacaktır. Ayrıca bazı müfessirlere göre bu körlük göz körlüğünden değil, kalp körlüğünden kaynaklandığı için daha şiddetlidir ve bu yüzden 'mâ a'mâhu' gibi bir taaccüp ifadesi kullanılmamıştır.

قال بن عباس : من كان في هذه النعم والآيات التي رأى أعمى فهو عن الآخرة التي لم يعاين أعمى وأضل سبيلا

İbn Kesîr, İbn Abbas, Mücahid, Katade ve İbn Zeyd'in görüşlerini nakleder: 'kim bu dünyada (kalbi) kör olursa' ifadesi, kişinin Allah'ın hüccetlerine, ayetlerine ve delillerine karşı kör olması anlamındadır. Buna göre ahirette de aynı şekilde kör ve daha da sapkın olacaktır, çünkü dünyada da öyleydi.

أي في الحياة الدنيا ( أعمى ) أي عن حجة الله وآياته وبيناته أي كذلك يكون أي وأضل منه كما كان في الدنيا عياذا بالله من ذلك

Beydâvî'ye göre bu ayette dünyada kalbi kör olup doğru yolu göremeyen kişi, ahirette de kurtuluş yolunu göremeyecek şekilde kör olacaktır; buradaki körlük gerçek görme özürlülüğünden değil basiret körlüğünden istiare yoluyla alınmıştır. Ayrıca ahiretteki körlüğün dünyadakinden daha ileri (daha sapkın) olması, ahirette hidayete ulaşma imkânı, araç ve fırsatın (mühlet) ortadan kalkmasıyla açıklanır. Metin ayrıca 'ikinci a'mâ' kelimesinin 'a'mâ min... (kalben körlükte daha aşırı)' anlamında tafdil ismi olabileceğini ve bunun kıraat farklılıklarına (imâle) nasıl yansıdığını dilbilimsel olarak tartışır.

ومن كان في هذه الدنيا أعمى القلب لا يبصر رشده كان في الآخرة أعمى لا يرى طريق النجاة. وأضل سبيلا منه في الدنيا لزوال الاستعداد وفقدان الآلة والمهلة.