Taberî, âyette geçen 'zikr' ifadesinin Kur'an olduğunu, 'zikr' kelimesinin aynı zamanda peygamber için de kullanılabildiğini fakat doğru görüşün Rasûl'ün zikirden bedel/açıklama olarak mansub geldiğini belirtir. Ayrıca Kur'an kelimesinin, İbn Abbas'ın görüşüne göre 'kıraat/tilavet' anlamından türeyen bir mastar olduğunu, tıpkı 'husran', 'gufran', 'kufran' ve 'furkan' kelimeleri gibi bir kalıpta olduğunu açıklar.

والصواب من القول في ذلك أن الرسول ترجمة عن الذكر، وذلك نصب لأنه مردود عليه على البيان عنه والترجمة.

Bu metinde Zemahşerî, "İnnâ nahnu nezzelnâ" ayetinin, müşriklerin Kur'an'ı ve peygamberliği inkâr edip alay etmelerine bir cevap ve reddiye olarak geldiğini belirtir. Ayetin öncesindeki inkâr ve istihza ifadeleriyle bu ayet arasındaki bağlantıyı açıklamaya çalışır.

رد لإنكارهم واستهزائهم في قولهم : ردا لإنكارهم واستهزائهم ، فكيف اتصل بقوله

Bu müfessire göre metinde geçen zamir Kur'an'a işaret etmektedir; yani kastedilen anlamın Kur'an olduğu belirtilmiştir.

يعني القرآن

İbn Kesîr'e göre bu metinde 'zikir ehli' ifadesinin melekler veya Kur'an olduğuna dair bazı rivayetler nakledilse de, esas maksat bu ümmetin geçmiş ümmetlerden daha bilgili olması ve Ehl-i Beyt alimlerinin (Ali, İbn Abbas, Hasan, Hüseyin, Muhammed b. Hanefiyye, Zeynelabidin, Bakır, Cafer gibi) sünnet-i müstakime üzere oldukları sürece hayırlı ilim ehli sayılmasıdır. Ayetin asıl amacı ise Hz. Muhammed'den önceki peygamberlerin de kendisi gibi beşer olduklarını haber vermektir.

وكذا قول أبي جعفر الباقر نحن أهل الذكر ومراده أن هذه الأمة أهل الذكر صحيح فإن هذه الأمة أعلم من جميع الأمم السالفة وعلماء أهل بيت رسول الله عليهم السلام والرحمة من خير العلماء إذا كانوا على السنة المستقيمة

Beydâvî'ye göre meleklerin indirilmemesi, ancak hikmetin gerektirdiği hak bir sebeple gerçekleşir; kâfirlerin istediği gibi meleği görünür bir surette göndermek onlara sadece şüphe/karışıklık katardı ve azabı acele indirmemenin sebebi de aralarında iman edeceği önceden takdir edilmiş kimselerin bulunmasıdır. Zikrin (Kur'an)ın korunması ise, onun beşer kelamından ayırt edilecek mucize bir düzende kılınmasıyla tahrif, ziyade ve noksandan korunmuş olmasıdır; bu koruma ya lafızda süreklilik arz eder ya da Peygamber'e indirilmiş olduğuna dair itirazın önlenmesi şeklindedir.

إلا بالحق إلا تنزيلا ملتبسا بالحق أي بالوجه الذي قدره واقتضته حكمته، ولا حكمة في أن تأتيكم بصور تشاهدونها فإنه لا يزيدكم إلا لبسا

Bu müfessire göre âyette geçen zikrin korunması meselesiyle ilgili olarak, Kur'an'ın unutulmasının caiz görülmesi ancak Allah'ın onu tilavet edilen ve namazda okunan metinlerden kaldırmasıyla mümkün olabilir; ayrıca bu durum Peygamber için bir mucize sayılabilir. Bununla birlikte bu görüş, Kur'an'ın hak ve doğru oluşuna dair başka bir âyetle karşı çıkılarak reddedilmektedir.

أن النسيان يصح بأن يأمر الله تعالى بطرحه من القرآن وإخراجه من جملة ما يتلى ويؤتى به في الصلاة أو يحتج به