Zemahşerî'ye göre bu ifadede 'imâm' kelimesi, kendisine tabi olunan/uyulan şey anlamındadır. Bu isim; açık bir yol, bina duvarcılarının kullandığı ip (mıştar) ve yazı yazılan levha gibi kendisine uyulan/örnek alınan şeyler için de kullanılmıştır. Ortak nokta, bunların hepsinin bir şekilde kendisine tâbi olunan/rehber edinilen unsurlar olmasıdır.

والإمام اسم لما يؤتم به ، فسمي به الطريق ومطمر البناء واللوح الذي يكتب فيه ، لأنها مما يؤتم به

Kurtubî bu ifadeyi, Lut kavminin şehri ile Eyke halkının bulunduğu bölgenin, oradan geçenlerin ibret alabileceği açık/belirgin bir yol üzerinde bulunmasıyla açıklamaktadır. Buna göre bu beldeler yol kenarında olup, gelip geçenler kalıntılarını görerek öğüt alabilmektedir.

أي بطريق واضح في نفسه ويعني مدينة قوم لوط وبقعة أصحاب الأيكة يعتبر بهما من يمر عليهما

İbn Kesîr'e göre bu metinde geçen ifade, ayette belirtilen yolun 'apaçık, belirgin bir yol' anlamına geldiğini bildirir. Bu görüş İbn Abbas, Mücahid ve Dahhâk gibi selef müfessirlerinin açıklamasına dayandırılmıştır. Metin ardından Şuayb'ın kavmini uyarması bağlamına geçiş yapmaktadır.

قال ابن عباس ومجاهد والضحاك وغيره طريق ظاهر

Beydâvî'ye göre Eyke halkı Şuayb'ın kavmidir; sık ağaçlık bir bölgede (galîza) yaşarlarmışlar, Şuayb onlara peygamber gönderilmiş, onu yalanlamışlar ve zulümleriyle helak edilmişlerdir. 'İnnehümâ' zamiri Sodom (Lût kavminin şehri) ile Eyke'ye, ya da bir başka görüşe göre Eyke ile Medyen'e işaret eder; bu iki topluluktan birinin zikri diğerine de dikkat çekmektedir. 'İmâm-ı mübîn' ifadesi ise açık/belirgin bir yol anlamına gelir; imam kelimesi kendisine tabi olunan şey demektir, bu yüzden yol, bina ipi ve levha gibi kendisine uyulan şeylere de bu ad verilmiştir.

هم قوم شعيب كانوا يسكنون الغيضة فبعثه الله إليهم فكذبوه فأهلكوا بالظلة، والأيكة الشجرة المتكاثفة. فانتقمنا منهم بالإهلاك. وإنهما يعني سدوم والأيكة.

Taberî'ye göre 'imam' kelimesi burada, Lût kavminin ve Eyke halkının şehirlerinin bulunduğu yolu ifade eder; bu yol kendisine uyanların yolculukta izlediği ve kendisiyle doğru yolu bulduğu açık bir yoldur. Yolun 'imam' diye adlandırılması, kendisine öncülük edilip tabi olunması sebebiyledir.

وإنما جعل الطريق إماما لأنه يؤم ويتبع

Bu müfessire göre 'imam' kelimesi burada açık/belirgin bir yol anlamındadır; yolun 'imam' diye adlandırılması, kendisine tabi olunan ve izlenen bir şey olmasındandır. 'Mübin' ifadesi ise iki anlama gelebilir: yolun kendi içinde açık olması ya da başkasına yol göstermesi bakımından açık olması, çünkü yol amaçlanan hedefe ulaştırır.

قال الفراء والزجاج : إنما جعل الطريق إماما لأنه يؤم ويتبع