وَسَكَنتُمْ فِى مَسَٰكِنِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ ٱلْأَمْثَالَ

“Ihr habt noch in den Wohnorten derer gewohnt, die sich selbst Unrecht zugefügt haben, und es ist euch klargeworden, wie Wir an ihnen gehandelt haben. Wir haben euch doch Beispiele geprägt."” — Bubenheim & Elyas

Tafsire

Von KI erstellt
Taberî9-10. Jh.✓ Zitat verifiziert

Taberî'ye göre bu ayette Allah, önceki ümmetlerin nasıl helak edildiğini muhataplara hatırlatmaktadır; onlar Rablerine karşı azgınlık edip küfür ve şirklerinde direndikleri için helak edilmişlerdir. Muhataplara benzer örnekler gösterilmiş olmasına rağmen tevbe etmemişler, azap geldikten sonra ise tevbe için mühlet istemişlerdir ki bu artık mümkün değildir.

يقول: ومثلنا لكم فيما كنتم عليه من الشرك بالله مقيمين الأشباه، فلم تنيبوا، ولم تتوبوا من كفركم، فالآن تسألون التأخير للتوبة حين نزل بكم ما قد نزل بكم من العذاب، إن ذلك لغير كائن
Zemahşerî12. Jh.✓ Zitat verifiziert

Zemahşerî'ye göre 'meskenlerinde oturdular' ifadesi, sekene fiilinin aslen 'fî' ile geçişli olmasına rağmen özel bir sükûn anlamına nakledildiği için doğrudan mekân ismiyle kullanılmasını açıklar; bunun yanında ayet, öncekilerin zulüm ve fesat yolunu izleyip Allah'ın günlerinden (helak kıssalarından) ders çıkarmayan sonraki nesillerin durumunu anlatır. Ayrıca 'nübeyyin' okuyuşuyla ayetin, zalimlerin yaptıkları ve başlarına gelenlerin niteliklerini açıkladığı, bunun her zalim için ibret verici bir örnek olduğu belirtilir.

ولكنه لما نقل إلى سكون خاص تصرف فيه فقيل : سكن الدار كما قيل : تبوأها وأوطنها . ويجوز أن يكون : سكنوا من السكون ، أي : قروا فيها واطمأنوا طيبي النفوس ، سائرين سيرة من قبلهم في الظلم والفساد
Fahreddin er-Râzî12-13. Jh.✓ Zitat verifiziert

Bu müfessire göre ayet, gökleri ve yeri kimin yarattığı sorulduğunda müşriklerin bile 'el-Azîz el-Alîm' diyerek Allah'ı kabul ettiklerini gösterir; ardından yeryüzünün beşik kılınması, yollar, yağmur, dirilme, hayvanlar ve gemiler gibi nimetler sayılarak Allah'ın kudretine ve tevhide delil getirilir. Bu deliller, Allah'ın ilkin yaratmaya kadir olduğu gibi öldükten sonra diriltmeye de kadir olduğunu ve azabı geciktirmeye kadir olduğu gibi ani helake de kadir olduğunu gösterir.

أما قوله : فالمراد ما أورده الله في القرآن مما يعلم به أنه قادر على الإعادة كما قدر على الإبتداء وقادر على التعذيب المؤجل كما يفعل الهلاك المعجل ، وذلك في كتاب الله كثير
Kurtubî13. Jh.✓ Zitat verifiziert

Kurtubî'ye göre bu ayet, Semûd ve benzeri kavimlerin meskenlerinden ibret alınması gerektiğine, Allah'ın onlara yaptıklarının açıklığa kavuşmasından ve Kur'an'da onlar için örnekler verilmesinden sonra bu ibretin alınmamış olmasına işaret eder. Ayrıca ayetteki fiilin kıraat farklılıklarına da değinilmiştir.

فهلا اعتبرتم بمساكنهم بعد ما تبين لكم ما فعلنا بهم وبعد أن ضربنا لكم الأمثال في القرآن
İbn Kesîr14. Jh.✓ Zitat verifiziert

İbn Kesîr'e göre bu ifade, önceki ümmetlerin yalanlamaları sebebiyle başlarına getirilen cezaları muhatapların görüp bildiklerini, buna rağmen bundan ibret almadıklarını ve bu cezaların onlar için caydırıcı olmadığını anlatmaktadır.

أي قد رأيتم وبلغكم ما أحللنا بالأمم المكذبة قبلكم ومع هذا لم يكن لكم فيهم معتبر ولم يكن فيما أوقعنا بهم لكم مزدجر
Beydâvî13. Jh.✓ Zitat verifiziert

Beydâvî bu ayette, geçmiş zalim toplulukların (Ad, Semud gibi) yurtlarında oturanların onların başına gelenleri hem kalıntılardan gözlemleyerek hem de rivayetlerle bildiklerini, bunun kendileri için bir ibret ve örnek teşkil ettiğini belirtir. Ayrıca 'mekr' kelimesiyle kastedilenin, hakkı geçersiz kılıp bâtılı sabit kılmak için sarf edilen tüm çaba olduğunu, bu mekrin Allah katında bilindiğini ve karşılığının verileceğini açıklar. 'Dağları yerinden edecek kadar büyük olsa da' ifadesindeki 'in' harfinin farklı gramer yorumlarını (nafiye, muhaffefe) ve bunun mekrin büyüklüğünü vurgulamak için kullanıldığını izah eder.

وقد مكروا مكرهم المستفرغ فيه جهدهم لإبطال الحق وتقرير الباطل. وعند الله مكرهم ومكتوب عنده فعلهم فهو مجازيهم عليه

Vergleich

Gemeinsamkeiten

Taberî, Kurtubî, İbn Kesîr ve Beydâvî; ayetin geçmiş helak edilmiş kavimlerin (Ad, Semud vb.) yurtlarının, muhataplara ibret olması gerektiğine, ancak bu ibretin alınmadığına işaret ettiği konusunda ortaklaşır. Zemahşerî ve Beydâvî ayrıca dil/kıraat analizine ağırlık verir.

Unterschiede

Taberî ve İbn Kesîr daha çok bağlamsal/nakle dayalı bir okuma sunarken, Zemahşerî, Kurtubî ve Beydâvî fiilin geçişlilik yapısı, kıraat farklılıkları ve edat yorumları gibi dil-belağat meselelerine eğilir. Fahreddin er-Râzî ise farklı bir eksende, ayeti tevhid ve yaratılış-diriliş delillerine dair kelamî bir istidlal çerçevesinde ele alır; bu, diğerlerinin helak kıssası odaklı yorumundan ayrışır.

Historischer Kontext

Erken dönem müfessir Taberî'den itibaren nakil ve bağlam merkezli okuma sürerken, sonraki dönemlerde (Zemahşerî, Râzî, Kurtubî, Beydâvî) dil, gramer, kıraat ve kelamî istidlal boyutlarının giderek daha sistematik işlendiği görülür; temel mesaj olan 'geçmişten ibret alınmayışı' ise tüm dönemlerde sabit kalmıştır.

Bezug zur Gegenwart

Bu karşılaştırmalı okuma, tarihten ve tabiattaki delillerden ders çıkarmanın, ilim ile iman arasındaki uyumu güçlendiren bir tutum olduğunu hatırlatabilir. Geçmiş toplumların akıbetlerinden ibret alma çağrısı, bugün de bireysel ve toplumsal düzeyde sabır, ihlas ve yapıcı bir öz eleştiri anlayışını teşvik eden bir bakış açısıyla ilişkilendirilebilir.

KI-Analyse — keine Fatwa oder Urteil, noch nicht durch Fachprüfung freigegeben