Taberî, 'ليضلوا' kelimesindeki kıraat farklılığını ele alarak Kûfe kurralarının bunu 'insanları Allah yolundan saptırmak için' anlamında, Basra kurralarının ise 'kendileri (Allah'a şirk koşanlar) Allah yolundan sapmak için' anlamında okuduklarını nakleder. Ardından 'تمتعوا' emrinin gerçek bir izin veya ibadet emri olmadığını, aksine bir tehdit, azarlama ve tehdit ifadesi olduğunu belirtir. Bu dünyadaki faydalanmanın geçici olduğunu, sonunda ateşe döneceklerini ve orada günahları ile küfürlerinin sonucunu göreceklerini açıklar.

قل يا محمد لهم: تمتعوا في الحياة الدنيا وعيدا من الله لهم لا إباحة لهم التمتع بها ولا أمرا على وجه العبادة، ولكن توبيخا وتهددا ووعيدا

Zemahşerî bu ayette geçen ifadenin, Allah'ın kulunu kendi haline bırakması, yardımından ve desteğinden mahrum etmesi (hızlan) anlamında yorumlanabileceğini belirtiyor. Bu, ifadenin taşıdığı muhtemel bir anlam olarak sunulmuştur, tek ve kesin anlam olarak takdim edilmemiştir.

ويجوز أن يراد الخذلان والتخلية ونحوه

Bu metinde Râzî, ayetteki 'liyudıllû/liyedıllû' fiilindeki lam harfinin 'lam-ı akıbet' mi yoksa 'lam-ı ta'lil (key)' mi olduğunu tartışır; müşriklerin asıl amacının başkalarını saptırmak olmadığını, fakat putlara tapmalarının sonuç itibariyle sapkınlığa yol açtığını belirtir. Kıraat farklarına göre (fetha/damme) fiilin 'dâll' (sapan) veya 'muzill' (saptıran) anlamına geldiğini, damme okuyuşunun kınamada daha kuvvetli olduğunu açıklar. Ayrıca 'ligayrihim'i saptırmak isteyenlerin Amr b. Luhay ve ondan sonraki müşrikler olduğunu nakleder.

وتحقيق القول في لام العاقبة أن المقصود من الشيء لا يحصل إلا في آخر المراتب كما قيل أول الفكر آخر العمل . وكل ما حصل في العاقبة كان شبيها بالأمر المقصود في هذا المعنى ، والمشابهة أحد الأمور المصححة لحسن المجاز

Kurtubî bu ayette geçen 'ليضل/ليضلوا' okuyuşundaki kıraat farkına işaret eder; İbn Kesir ve Ebû Amr'ın fetha ile okumasına göre anlam, kişinin dalâletinin kendi başına gelen bir sonuç (âkıbet) olduğu; diğer kurrânın zamme ile okumasına göre ise başkalarını Allah yolundan saptırdığı şeklindedir. Ayrıca bu durumun bir tehdit (vaîd) taşıdığını, dünya zevklerinin geçici olduğuna işaret ettiğini ve dönüşün cehennem azabına olacağını belirtir.

وأما من فتح فعلى معنى أنهم هم يضلون عن سبيل الله على اللزوم أي عاقبتهم إلى الإضلال والضلال فهذه لام العاقبة

İbn Kesîr, müşriklerin Allah'a ortaklar edinip bunları O'nunla birlikte kulluk ettiklerini ve insanları da buna çağırdıklarını belirtir. Ardından Allah'ın, Peygamber'in diliyle onları tehdit ederek dünyada güçlerinin yettiği her şeyi yapmalarını, ancak sonunda dönüşlerinin yine O'na olacağını bildirdiğini aktarır. Es-Süddî'nin bu tehdidi, kendilerine yıl, ay, gün ve saatlerin sayılıp hesaplandığı şeklinde açıkladığı rivayeti de nakleder.

أي مهما قدرتم عليه في الدنيا فافعلوا فمهما يكن من شيء أي مرجعكم وموئلكم إليها

Beydâvî'ye göre ayetteki 'Allah'ın nimetini küfre değiştirenler' ifadesi iki şekilde anlaşılabilir: ya nimetin şükrünü küfre çevirdiler ya da nimetin kendisini küfür yüzünden kaybettiler. Bu müfessire göre bu tabir Mekke halkına işaret eder; Allah onları Harem'de yerleştirip Hz. Muhammed ile şereflendirdiği halde onlar bu nimeti nankörlükle karşılamış, sonuçta kıtlık, esaret ve Bedir'de öldürülmekle cezalandırılmışlardır. Ayrıca Hz. Ömer ve Hz. Ali'den rivayet edilen bir görüşe göre bunlar Kureyş'in iki fasık kolu olan Benî Mahzum ve Benî Ümeyye'dir.

خلقهم الله تعالى وأسكنهم حرمه وجعلهم قوام بيته ووسع عليهم أبواب رزقه وشرفهم بمحمد صلى الله عليه وسلم، فكفروا ذلك فقحطوا سبع سنين وأسروا وقتلوا يوم بدر وصاروا أذلاء