Zemahşerî, 'görmediğiniz direkler olmaksızın' ifadesini göklerin gerçekte görünmeyen direklerle, yani Allah'ın kudretiyle tutulduğu şeklinde açıklar; buna göre 'bila amedin' ifadesi görülür direkler olmaksızın demek değil, görülmeyen (gayrı meraiyye) direklerle tutulduğu anlamındadır. Ayrıca 'mai' kelimesinin farklı okunuşlarına (melh, mâlih'ten hafifletme) dair kıraat farklılıklarını da zikreder.

يريد بغير عمد مرئية ، وهو قدرته

Bu müfessire göre gece ile gündüzün iç içe geçmesi (îlâc), yıldızların, güneşin ve ayın belirli hız, yön ve tarzda hareket etmesi tesadüfen değil Allah'ın kudret ve iradesiyle gerçekleşir; bu düzenli hareketlerin varlığı hem bir yaratıcının varlığına hem de haşr ve neşrin mümkün olduğuna delildir. Ayrıca göklerin görünürde direksiz durması, bunların bir mekâna dayanmadan Allah'ın kudretiyle yerlerinde tutulduğunu gösterir. Müşriklerin gece-gündüz farkını feleğin hareketine bağlayan açıklamalarına karşılık, bu ayetin asıl amacının bu farklılıkların da nihayetinde Allah'a raci olduğunu vurgulamak olduğu belirtilir.

واعلم أن الدلائل المذكورة كما تدل على وجود الصانع الحكيم فهي أيضا تدل على صحة القول بالحشر والنشر لأن من قدر على خلق هذه الاشياء وتدبيرها على عظمتها وكثرتها فلأن يقدر على الحشر والنشر كان أولى

Bu müfessire göre ayet, Allah'ın gökleri görünen veya görünmeyen bir dayanak olmaksızın/olmaksızın yükseltmesinin O'nun kudretinin kemaline delil olduğunu göstermektedir. 'Bila amedin terevneha' ifadesinde iki görüş nakledilir: göklerin hiçbir direk olmadan yükseltildiği ya da bir direği olduğu ama insanların bunu göremediği. Ayrıca Güneş ve Ay'ın belirli bir süreye (ecelin müsemma) kadar hareket ettirilmesi, onların insanların yararına ve belirli sürelere göre tayin edilmiş olmasıyla açıklanır.

وفي قوله : بغير عمد ترونها قولان : أحدهما أنها مرفوعة بغير عمد ترونها قاله قتادة وإياس بن معاوية وغيرهما الثاني لها عمد ولكنا لا نراه قال بن عباس : لها عمد على جبل قاف

İbn Kesîr, göklerin görülmeyen direklerle mi yoksa direksiz mi durduğu tartışmasını nakleder; İbn Abbas, Mücahid, Hasan ve Katade'den göklerin direkleri olduğu ama görülmediği rivayet edilirken, İyas b. Muaviye ve Katade'den göklerin kubbe gibi direksiz durduğu görüşü de nakledilir. İbn Kesîr, direksiz olma görüşünü siyaka ve ayetin zahirine daha uygun bulur. Ayrıca güneş ve ayın belirli bir süreye kadar (kıyamete kadar) akıp gittiğini, yıldızların da takdir edilmiş bir düzen içinde seyrettiğini belirtir.

وهذا هو اللائق بالسياق والظاهر من قوله تعالى

Beydâvî'ye göre göklerin görülen direksiz yükselişi, cisimlerin doğasında bulunmayan bir özellikle donatılmış olmaları, bunun mutlaka cisim ve cismanî olmayan bir tahsis edici (Allah) tarafından belirlenmesini gerektirdiğini gösterir; bu da hakîm bir yaratıcının varlığına delildir. Güneş ve ayın belirli bir süre için emre boyun eğdirilmiş olarak akması, varlıkların oluşumu ve devamına yarayan sabit bir hız üzere sürdürülmesi anlamına gelir; bu süre ya kendi devirlerini tamamladıkları belirli bir vakit ya da hareketlerinin kesileceği belirli bir sondur. Emrin tedbiri ise Allah'ın mülkünde yaratma, yok etme, diriltme ve öldürme gibi işlerin idaresidir; ayetlerin ardı ardına açıklanması ise insanların düşünüp Allah'ın kudretinin kemalini tahakkuk ettirerek yeniden dirilişe ve karşılığa da kâdir olduğunu bilmeleri içindir.

وهو دليل على وجود الصانع الحكيم فإن ارتفاعها على سائر الأجسام السماوية لها في حقيقة الجرمية، واختصاصها بما يقتضي ذلك لا بد وأن يكون بمخصص ليس بجسم ولا جسماني يرجح بعض الممكنات على بعض بإرادته