Bu müfessire göre 'meâzallah' ifadesi, 'suçsuz kişi yerine başkasını almaktan Allah'a sığınırız' anlamındaki bir istiaze kalıbıdır; buradaki mastar (meâz), fiilin gerçek mef'ûlüne (min) izafe edilmiş ve 'min' harfi hazfedilmiştir. 'İzen' kelimesi ise onların sözüne cevap ve ceza mahiyetindedir, çünkü mana 'eğer onun yerine başkasını alırsak zulmetmiş oluruz' şeklindedir.

فأضيف المصدر إلى المفعول به وحذف من . و { إذا } جواب لهم وجزاء ؛ لأن المعنى : إن أخذنا بدله ظلمنا

Râzî, Yusuf'un kardeşini alıkoymasının hukuken bir haksızlık (zulüm) teşkil edeceğini, ancak burada Allah'ın onu bu şekilde davranmaya sevk etmiş olabileceğini belirtir. Bu, Yakub'a yönelik imtihanı şiddetlendirmek ve bağışlama/bedel alma yoluna gitmesini önlemek amacıyla olmuş olabilir; bu durum Musa'nın yol arkadaşının, yaşarsa azgınlaşıp kâfir olacak çocuğu öldürmesine emredilmesine benzetilir.

والجواب : لعله تعالى أمره بذلك تشديدا للمحنة على يعقوب ونهاه عن العفو والصفح وأخذ البدل كما أمر تعالى صاحب موسى بقتل من لو بقي لطغى وكفر

Kurtubî'ye göre bu ifade, kardeşlerin masum olanı (Bünyamin'i) suçlu yerine tutmaktan Allah'a sığınmalarını, yani kendi aralarında yaptıkları ahde aykırı davranarak başkasını almaktan kaçınmalarını dile getirmektedir.

أي معاذ الله أن نأخذ البريء بالمجرم ونخالف ما تعاقدنا عليه أي أن نأخذ غيره

Bu müfessire göre ilgili ibare, kişilerin kendi söyledikleri ve itiraf ettikleri bir hususa atıfla, masum birinin suçlu ile birlikte tutulup cezalandırılmasının kabul edilemez olduğunu ifade etmektedir.

أي كما قلتم واعترفتم أي إن أخذنا بريئا بسقيم

Bu müfessire göre kardeşler, Yusuf'a babalarının çok yaşlı olduğunu söyleyerek onu merhamete davet etmişler ve kayıp kardeşleri yerine kendilerinden birini rehin almasını teklif etmişlerdir; bunu ya Yusuf'un kendilerine gösterdiği iyiliği tamamlaması ya da her zaman iyilik yapan biri olarak alışkanlığını bozmaması gerekçesiyle söylemişlerdir. Yusuf ise, ancak eşyasını (su kabını) yanında bulduğu kişiyi alabileceklerini, başkasını almanın kendi fetvalarına göre bile zulüm olacağını belirtmiştir. Müfessir ayrıca Yusuf'un asıl kastının, Allah'ın kendi rızası ve maslahatı için kimin yükünde ölçek bulunduysa onun alınmasına izin verdiği, dolayısıyla başkasını alsaydı bunun zulüm olacağı yönünde olduğunu aktarır.

قال معاذ الله أن نأخذ إلا من وجدنا متاعنا عنده فإن أخذ غيره ظلم على فتواكم فلو أخذنا أحدكم مكانه. إنا إذا لظالمون في مذهبكم هذا

Taberî'ye göre bu ifade, suçsuz birini suçlu yerine tutmaktan Allah'a sığınmayı ifade eder; malın bulunduğu kişiden başkasını almanın kişiye ait olmayan bir işi yapmak ve insanlara zulmetmek anlamına geleceği belirtilir.

أستجير بالله من أن نأخذ بريئا بسقيم