Taberî, Yusuf'un kardeşlerinin babalarına 'ma nebğî' (daha ne isteyelim/arayalım) sözünün, sermayelerinin kendilerine geri verilmesiyle babalarının gönlünü hoş tutmaya yönelik bir ifade olduğunu, bu durumda 'ma'nın 'nebğî' fiiliyle mansub bir istifham edatı olduğunu belirtir. Ayrıca 'nemîru ehlenâ' ifadesinin ailelerine yiyecek satın alıp getirme anlamına geldiğini, kardeşlerini gönderdikleri takdirde yüklerine bir deve yükü daha eklenip fazladan tahıl alacaklarını açıklar.

وإذا وجه الكلام إلى هذا المعنى كانت «ما» استفهاما في موضع نصب بقوله: {نبغي} وإلى هذا التأويل كان يوجهه قتادة

Bu metin, Yusuf'un kardeşlerinin 'mâ nebğî' ifadesini kardeşleri Bünyamin ile geri döndüklerinde meliğin yanında korktukları şeyin gerçekleşmeyeceğini, ayrıca fazladan bir yük zahire kazanacaklarını anlatarak, artık aramaları gereken başka bir menfaat kalmadığını belirtmek şeklinde açıklar. Zemahşerî, 'bağy' kelimesinin 'talep etme' anlamına gelebileceği gibi 'yalan söyleme, sözde aşırı gitme' anlamına da gelebileceğini, buna göre cümlenin farklı şekillerde tefsir edilebileceğini gösterir. Ayrıca cümlenin müstakil bir başlangıç cümlesi olarak 'ailemize zahire getirmemiz gerekir' anlamında da okunabileceğini, ya da kardeşlerin görüşlerinde haksız olmadıklarını, doğru söylediklerini beyan etmek üzere söylenmiş olabileceğini belirtir.

فأي شيء نبتغي وراء هذه المباغي التي نستصلح بها أحوالنا ونوسع ذات أيدينا : وإنما قالوا : لما ذكرنا أنه كان لا يزيد للرجل على حمل بعير للتقسيط

Bu müfessire göre 'ردت' kelimesinin okunuşunda kıraat farkı vardır (çoğunluk ötreli, Alkame kesreli okumuştur). Asıl tartışma 'ما نبغى' ifadesindeki 'ما' harfinin anlamıdır: bu nefy (olumsuzluk) için olabilir, bu durumda kardeşlerin Yûsuf'un cömertliğini yalanlamadıklarını veya erzak bedelinin geri verilmesiyle artık başka bir şey istemediklerini ifade eder; ya da 'ما' istifham (soru) için olabilir, bu durumda 'bu kadar ikramdan sonra daha ne isteyebiliriz' anlamına gelir.

وأما قوله : { ما نبغى } ففي كلمة { ما } قولان : القول الأول : أنها للنفي ، وعلى هذا التقدير ففيه وجوه

Kurtubî, 'مَا نَبْغِي' ifadesini iki ihtimalle açıklar: birincisi 'مَا' istifham (soru) edatı olup 'bundan başka ne isteyebiliriz, ölçek bize tam verildi, sermayemiz de geri verildi' anlamındadır ve bununla babalarının gönlünü hoş tutmak istemişlerdir; ikincisi 'مَا' olumsuzluk edatı olup 'senden dirhem veya başka bir mal istemiyoruz, bize geri verilen bu sermaye yeter' anlamındadır. Ayrıca 'رُدَّتْ إِلَيْنَا' ifadesindeki 'ردت' kelimesinin Alkame'den 'ra' harfinin kesreli okunduğu rivayet edilir, çünkü aslı 'رددت' olup idgam sonucu 'dal' harfinin harekesi 'ra'ya geçmiştir. Son olarak 'نمير' fiilinin 'onlara yiyecek getiririz' anlamına geldiği belirtilir ve Sülemî'nin bu kelimeyi nun harfi ötreli okuduğu, bunun da 'onlara zahire konusunda yardım ederiz' anlamına geldiği nakledilir.

ما استفهام في موضع نصب والمعنى : أي شيء نطلب وراء هذا وفي لنا الكيل ورد علينا الثمن أرادوا بذلك أن يطيبوا نفس أبيهم وقيل : هي نافية أي لا نبغي منك دراهم ولا بضاعة بل تكفينا بضاعتنا هذه التي ردت إلينا

İbn Kesîr, Yusuf'un her adama bir deve yükü zahire verdiğini, Mücahid'in bunun bir eşek yükü olduğunu söylediğini ve bazı dillerde eşeğe de 'bair' denildiğini nakleder. Bu bilgiyi, kardeşlerin sözünün tamamlayıcısı ve güzelleştirici bir unsuru olarak sunar; yani kardeşlerini yanlarına almalarının karşılığında bu kadar bir yükün önemsiz kalacağını ifade eder.

وذلك أن يوسف عليه اسلام كان يعطي كل رجل حمل بعير وقال مجاهد حمل حمار وقد يسمى في بعض اللغات بعيرا كذا قال هذا من تمام الكلام وتحسينه

Beydâvî'ye göre 'mâ nebğî' ifadesi kardeşlerin, babalarına sundukları malın kendilerine geri verilmesinin, kralın kendilerine gösterdiği ikram ve iyi muamelenin apaçık bir delili olduğunu, bundan öte artık ne isteyebileceklerini soru şeklinde ifade etmesidir; 'hâzihî bidâatunâ ruddet ileynâ' cümlesi de bu isteksizliklerinin açıklaması olarak gelir. Ayrıca 'nemîru ehlenâ' ve 'nahfezu ehânâ' ifadeleri, kralın yanına dönmekle ailelerine erzak taşıma ve kardeşlerini yol boyu tehlikelerden koruma isteğine bağlanır. 'Zâlike keylün yesîr' ifadesi de, ya kendilerine ölçülen malın az olup yeterli gelmediğine, ya kralın kardeşleri için ölçeceği ek yükün kral için önemsiz bir şey olduğuna, ya da Yakub'un sözü olarak bir deve yükünün oğlunu tehlikeye atmaya değmeyecek kadar önemsiz olduğuna işaret eder.

قالوا يا أبانا ما نبغي ماذا نطلب هل من مزيد على ذلك أكرمنا وأحسن مثوانا وباع منا ورد علينا متاعنا. أو لا نطلب وراء ذلك إحسانا أو لا نبغي في القول ولا نزيد فيما حكينا لك من إحسانه.