Taberî'ye göre elçiler cemi (çoğul) siygasıyla anılsa da 'ضيف' kelimesi tekil-çoğul her durumda kullanılan bir isim olduğu için haberi çoğul gelmiştir; bu elçiler Cebrail ile birlikte iki melek daha olup bazılarına göre Mikail ve İsrafil'dir. Getirdikleri müjde konusunda ihtilaf edilmiş, kimileri İshak'ın doğumu müjdesi, kimileri Lut kavminin helakı müjdesi olduğunu söylemiştir. 'سلام' ve 'سلم' okuyuşları arasında da anlam yakınlığı bulunduğunu, her iki kıraatin de sahih olduğunu belirtir. Ayrıca 'حنيذ' kelimesinin 'kızartılmış, pişmiş, suyu damlayan' anlamına geldiğini farklı dilci ve müfessir görüşleriyle aktarır.

فإن الضيف اسم للواحد والاثنين والجمع مثل الوزن والقطر والعدل، فلذلك جمع خبره وهو لفظ واحد.

Zemahşerî'ye göre İbrahim'in misafirlere getirdiği yemeğin hazırlanışında gecikme olmamış, aksine hızlıca getirilmiştir; 'العجل' (buzağı) sığır yavrusudur ve bu, İbrahim'in o dönemde sığır sahibi olduğunu gösterir. 'حنيذ' kelimesi ise ya sıcak taşlarla (رضف) bir çukurda kızartılmış eti ifade eder ya da yağı damlayan, kızartılmış eti; bu ikinci anlam atın üzerine örtü konup terletilmesi anlamındaki 'حنذت الفرس' ifadesinden türetilir.

والعجل : ولد البقرة ، ويسمى الحسيل والخبش بلغة أهل السراة ، وكان مال إبراهيم عليه الصلاة والسلام البقر

Bu müfessire göre İbrahim'in 'sağı sağı تُ' cevabı bir veda/kesme selamıdır, tahiyye (karşılama) selamı değildir; isim cümlesiyle ('سَلَامٌ') gelmesi devam ve süreklilik ifade eder, fiil cümlesinden farklı olarak. Ayrıca İbrahim'in bu cevabı, misafirlerin kimliğinden emin olmadığı için Allah'a rağmen kendiliğinden aman/emniyet vermekten çekinerek, işi askıya alan bir müsalaha (karşılıklı barış hali, bağlanma olmaksızın) ifadesi olarak yorumlanmıştır.

فلما قالوا : سلاما قال : سلام عليكم مستمر دائم ، وأما على قولنا المراد القول ذو السلامة فظاهر الفرق ، فإنهم قالوا قولا ذا سلام ، وقال لهم إبراهيم عليه السلام : سلام أي قولكم ذو سلام وأنتم قوم منكرون فالتبس الأمر علي

Kurtubî, misafirlerin (İbrahim'e gelen) melekler olduğunu, İbn Abbas ve Dahhâk gibi görüşlerle sayılarının ve kimliklerinin farklı rivayet edildiğini aktarır; ayrıca 'selâm' kelimesinin i'rab ve anlam yönlerini (mübtedanın hazfi, mastar olması, tehiyye anlamı) tartışır. Ayette geçen 'hanîz' kelimesinin taşla kızartılmış et anlamına geldiğini açıklar ve İbrahim'in misafirine buzağı ikram etmesinin, malının çoğunun sığır olmasından kaynaklandığını belirtir. Bu bağlamda ayetten hareketle misafire ikramın acele edilmesi gerektiği, ziyafetin ahlaki bir fazilet olup İslam'da vacip olmadığı yönünde fıkhi bir değerlendirme de yapar.

الثانية في هذه الآية من أدب الضيف أن يعجل قراه فيقدم الموجود الميسر في الحال ثم يتبعه بغيره إن كان له جدة ولا يتكلف ما يضر به والضيافة من مكارم الأخلاق ومن آداب الإسلام ومن خلق النبيين والصالحين وإبراهيم أول من أضاف على ما تقدم في البقرة وليست بواجبة عند عامة أهل العلم

İbn Kesîr, İbrahim (a.s.)'ın misafirlerine verdiği selamın 'merfû' okunuşunun 'mensûb' okunuşundan daha güzel olduğunu, çünkü ref'in sübut ve devamlılık ifade ettiğini belirtir. Ayrıca misafirlere sunulan yemeğin genç bir sığır eti olup, kızgın taşlar (ridâf) üzerinde kızartılmış (hanîz) olduğunu açıklar. Bu açıklamaları İbn Abbas, Katade ve başka alimlerden rivayet edilen görüşlere dayandırır.

قال علماء البيان هذا أحسن مما حيوه به لأن الرفع يدل على الثبوت والدوام أي ذهب سريعا فأتاهم بالضيافة وهو عجل فتى البقر ( حنيذ ) مشوي على الرضف وهي الحجارة المحماة

Beydâvî bu ayette elçilerin melekler (İbrahim'e gelen) olduğunu, sayılarının dokuz veya üç (Cebrail, Mikail, İsrafil) olarak rivayet edildiğini belirtir. 'Bişârâ' kelimesinin çocuk müjdesi veya Lût kavminin helakine dair haber olabileceğini aktarır. Selamlaşma ifadelerinin dilbilimsel tahlilini yapar; İbrahim'in verdiği selamın merfû oluşunun, misafirlerin selamına ondan daha güzel bir karşılık olarak yorumlanabileceğini, ayrıca hazır getirilen buzağının 'حنيذ' (kızartılmış) olma vasfını dil açısından açıklar.

قال سلام أي أمركم أو جوابي سلام أو وعليكم سلام، رفعه إجابة بأحسن من تحيتهم. وقرأ حمزة والكسائي «سلم» وكذلك في «الذاريات» وهما لغتان كحرم وحرام وقيل المراد به الصلح.