Taberî, 'tevekkül ettim' ifadesinin, Allah'ın bütün mahlûkatın maliki ve kayyumu olduğuna, kendisine ve başkalarına gelecek her türlü kötülükten O'na sığınıldığına işaret ettiğini belirtir. Yeryüzünde yürüyen hiçbir canlı yoktur ki Allah onun sahibi olmasın, hepsi O'nun kudreti altında zelil ve boyun eğmiş durumdadır. Ayrıca 'perçeminden tutmak' ifadesinin Arap dilinde zillet ve boyun eğmeyi anlatmak için kullanılan bir deyim olduğunu, esirlerin perçemlerinin kesilmesi âdetine dayandığını açıklar.

لأن العرب كانت تستعمل ذلك في وصفها من وصفته بالذلة والخضوع، فتقول: ما ناصية فلان إلا بيد فلان، أي أنه له مطيع يصرفه كيف شاء؛ وكانوا إذا أسروا الأسير فأرادوا إطلاقه والمن عليه جزوا ناصيته ليعتدوا بذلك عليه فخرا عند المفاخرة.

Zemahşerî'ye göre bu ifade, Allah'ın mülkünde hak ve adalet yolu üzere olduğunu anlatır; O'nun hükümranlığından hiçbir zalim kaçamaz, kendisine sığınan da asla kaybolup gitmez.

يريد أنه على طريق الحق والعدل في ملكه ، لا يفوته ظالم ، ولا يضيع عنده معتصم به

Bu müfessire göre ayetteki 'sırât-ı müstakîm' ifadesi iki farklı açıdan yorumlanabilir: Birincisi, Allah'ın kudretinin insanlar üzerinde tam olmasına rağmen onlara zulmetmediği, ancak hak ve adalet üzere muamele ettiğine işaret eder ki bu Mu'tezile'nin dinin tevhid ve adaletle tamamlandığı görüşüne dayanak olarak kullanılmıştır. İkincisi ise, Allah'ın saltanatının bütün mahlukatı kuşattığından, hiçbir gizlenenin O'ndan gizli kalmayacağı ve hiçbir kaçanın kurtulamayacağı bir 'doğru yol' anlamına gelir; bu yol, herkesin geçmek zorunda olduğu tek yoldur.

أنه لا يخفى عليه مستتر ، ولا يفوته هارب ، فذكر الصراط المستقيم وهو يعني به الطريق الذي لا يكون لأحد مسلك إلا عليه

Bu müfessire göre âyetteki 'nâsiyesinden tutmak' ifadesi, Allah'ın her canlıyı dilediği gibi yönetip çevirdiğini, dilediğini yapmaktan men ettiğini ve hiçbir zararın kendisine ulaşamayacağını ifade eder. Naâsiye kavramı Arap dilinde zillet, boyun eğme ve tam itaat anlamında kullanılır; birinin nasiyesinin başkasının elinde olması, onun tamamen o kişinin tasarrufunda ve emrinde olduğu anlamına gelir. Ayrıca müfessir, Tirmizî el-Hakîm'den nakille nasiyenin, Allah'ın kulların amellerini yaratılıştan önce takdir edip bu takdiri kulların alınlarına bir nur olarak koyduğunu, bu nurun onları takdir edilen amellere sevk ettiğini aktarır.

قال بن جريج : إنما خص الناصية لأن العرب تستعمل ذلك إذا وصفت إنسانا بالذلة والخضوع فيقولون ما ناصية فلان إلا بيد فلان أي إنه مطيع له يصرفه كيف يشاء

İbn Kesîr'e göre Allah, kullarının perçemlerinden tutup mümine telkin eder, öyle ki bir babanın çocuğuna olan şefkatinden daha çok şefkat gösterir; kâfire ise buna karşılık farklı bir muamele söylenir. Bu bağlamda İbn Abbas'tan gelen bir rivayet nakledilir ki, Hz. Peygamber, insanların en kuvvetlisi olmak isteyenin Allah'a tevekkül etmesini, en zengin olmak isteyenin Allah'ın elindekine kendi elindekinden daha çok güvenmesini, en şerefli olmak isteyenin ise Allah'tan korkmasını (takva) öğütlemiştir.

من أحب أن يكون أقوى الناس فليتوكل على الله تعالى ومن أحب أن يكون أغنى الناس فليكن بما في يد الله عز وجل أوثق منه بما في يديه ومن أحب أن يكون أكرم الناس فليتق الله عز وجل

Beydâvî'ye göre Hz. Hûd'un kavminin 'seni tanrılarımızdan biri çarptı' sözü, onu deli olmakla itham etmelerinden ibarettir; Hûd ise bu saçma sözlere karşı Allah'ı şahit tutarak putlardan berî olduğunu ilan etmiş ve onları toptan tuzak kurmaya davet etmiştir. Bu davet, güçlü ve kalabalık zorbaların karşısında tek başına böyle konuşmanın ancak Allah'a güven ve O'nun koruması sayesinde mümkün olduğunu, dolayısıyla bunun peygamberliğinin mucizelerinden biri olduğunu gösterir. Hûd'un tevekkülü, Allah'ın her canlının perçeminden tutmuş olması yani her şeye kadir ve malik olması gerçeğine dayandırılmıştır.

وهذا من جملة معجزاته فإن مواجهة الواحد الجم الغفير من الجبابرة الفتاك العطاش إلى إراقة دمه بهذا الكلام ليس إلا لثقته بالله وتثبطهم عن إضراره ليس إلا بعصمته إياه