Zemahşerî'ye göre bu ifadeyle Hûd (a.s.) kendisine değil, kâfir olup isyan ettikleri Allah'a azabın gelmesinin ait olduğunu belirtmektedir. 'İn şâe' kaydı, azabın acele gelmesinin ancak Allah'ın hikmetinin bunu gerektirmesi durumunda gerçekleşeceğini ifade eder. Metinde ayrıca ardı ardına gelen iki şart cümlesinin (şartların terâdüfünün) izahına dair bir soru gündeme getirilmektedir.

أي ليس الإتيان بالعذاب إلي إنما هو إلى من كفرتم به وعصيتموه { إن شاء } يعني إن اقتضت حكمته أن يعجله لكم

Bu müfessire göre azabın indirilmesi Peygamber'in elinde olan bir şey değildir; bu tamamen Allah'ın fiilidir ve Allah dilediği zaman dilediği şekilde bunu yaratır. Allah azap indirmeyi istediğinde hiçbir kimse O'nu bundan aciz bırakamaz, yani O'na engel olamaz.

والمعنى أن إنزال العذاب ليس إلي وإنما هو خلق الله تعالى فيفعله إن شاء كما شاء ، وإذا أراد إنزال العذاب فإن أحدا لا يعجزه ، أي لا يمنعه منه

Bu müfessire göre metin, ilgili ayette geçen ifadeyi 'eğer Allah sizi helâk etmeyi dilerse, size azap eder' şeklinde açıklamaktadır. Yani şart cümlesindeki irade ile azap arasında doğrudan bir illiyet/sonuç ilişkisi kurulmaktadır.

أي إن أراد إهلاككم عذبكم

Bu metne göre kavmi Nûh'a, kendisiyle çok tartıştıklarını ve mücadeleyi uzattığını söyleyerek eğer doğru söylüyorsa vaad ettiği azabı getirmesini istemiştir, çünkü onlara göre yapılan tartışma kendilerinde bir etki bırakmamıştır. Nûh ise azabı getirmenin kendisine değil Allah'a ait olduğunu, Allah dilediğinde bunu getireceğini ve onların bundan kaçıp kurtulamayacaklarını bildirmiştir.

فإن مناظرتك لا تؤثر فينا