Taberî'ye göre Nûh kavmine gönderilmiş bir uyarıcı olarak Allah'a itaate ve tevhide çağırmakta, kendisine iman edip emrine uyulmasını istemektedir. 'Mübîn' ifadesi ise Allah'ın kendisine gönderdiği emir ve nehyi kavmine açıkça beyan ettiği anlamına gelir. Ayrıca 'إنّي' kelimesinin كسر veya فتح ile okunmasına dair kıraat farklılığını aktarır ve her iki okuyuşun da manaca birbirine uygun olduğunu, hangisiyle okunursa okunsun doğru olduğunu belirtir.

والصواب من القول في ذلك عندي، أن يقال إنهما قراءتان متفقتا المعنى، قد قرأ بكل واحدة منهما جماعة من القراء، فبأيتهما قرأ القارئ كان مصيبا للصواب في ذلك.

Zemahşerî'ye göre ibare aslen kesr (لا تعبدوا إلا الله şeklinde) iledir; fakat ي harfi ile bitişince, 'كان' örneğinde olduğu gibi ي harfinin etkisiyle fetha ile okunmuştur. Anlam yine kesr üzerinedir, yani 'إن زيدا كالأسد' derken kastedilen mana gibidir. Ayrıca kelimenin kesr ile okunuşu, 'أرسلناه' fiiline gizli bir 'القول' (söz/deme) manası takdir edilerek 'بأن لا تعبدوا' şeklinde açıklanmıştır.

بالكسر ، فلما اتصل به الجار فتح كما فتح في { كان } والمعنى على الكسر ، وهو قولك : إن زيدا كالأسد . وقرىء بالكسر على إرادة القول أي أرسلناه بأن لا تعبدوا

Bu müfessire göre Hz. Peygamber'in ümmi olması ve hiçbir kitap okumamış olmasına rağmen geçmiş peygamberlerin kıssalarını ve olaylarını haber vermesi, onun Allah katından doğru sözlü ve tasdik edilmiş biri olduğunun delilidir. Ayrıca Hûd'un 'kardeşleri' olarak nitelendirilmesi din kardeşliği değil neseb/soy birliği anlamındadır, çünkü Hûd Âd kabilesinden bir kişidir. Nûh, İbrahim ve Lût kavimlerinin özel bir isimle bilinmemesi sebebiyle önce peygamber zikredilip kavim ona izafe edilirken, Hûd, Salih ve Şuayb kavimlerinin bilinen bir nesebi olduğu için önce kavim zikredilip peygamber onlara izafe edilmiştir.

واعلم أنه تعالى وصف هودا بأنه أخوهم ومعلوم أن تلك الأخوة ما كانت في الدين ، وإنما كانت في النسب ، لأن هودا كان رجلا من قبيلة عاد

Kurtubî'ye göre bu ayet, Peygamber'e (s.a.v.) kâfirlerin eziyetine karşı sabretmesi için önceki peygamberlerin kıssalarının anlatıldığı bağlamda yer alır; Nûh'un kavmine söylediği söz nakledilir. Ayrıca 'إني' kelimesinin okunuşuyla ilgili kıraat farklılıklarına ve gaib zamirinden hitaba geçişin sebebine dair açıklama yapılmıştır.

ولم يقل إنه لأنه رجع من الغيبة إلى خطاب نوح لقومه كما قال : وكتبنا له في الألواح من كل شيء

İbn Kesîr'e göre bu ifade, Allah'tan başkasına ibadet edilmesi durumunda gelecek olan azaba karşı açık ve net bir uyarı niteliği taşımaktadır. Uyarı, muhataplara yönelik olup Allah'ın gazabının açık bir şekilde bildirilmesini ifade eder.

أي ظاهر النذارة لكم من عذاب الله إن أنتم عبدتم غير الله

Bu metne göre Nûh kavmine gönderilmiş, kendisinin apaçık bir uyarıcı olduğunu ve onlara azabın gerekçelerini ve kurtuluş yolunu açıkladığını bildirmiştir. 'أن لا تعبدوا إلا الله' ifadesi, ya 'إني لكم' cümlesinden bedel, ya 'نذير' kelimesinin mef'ûlü, ya da 'أرسلنا' veya 'نذير' fiiline bağlı tefsiriyye olarak açıklanmıştır. Ayrıca 'عذاب يوم أليم' ifadesinde elem sıfatının gerçekte azap çekene ait olduğu, ancak mübalağa yoluyla azaba ve onun zamanına nispet edildiği belirtilmiştir.

أن لا تعبدوا إلا الله بدل من إني لكم، أو مفعول مبين، ويجوز أن تكون أن مفسرة متعلقة ب أرسلنا أو ب نذير. إني أخاف عليكم عذاب يوم أليم مؤلم وهو في الحقيقة صفة المعذب لكن يوصف به العذاب وزمانه على طريقة جد جده ونهاره صائم للمبالغة.