Taberî bu bölümde ayetteki köylerin durumunu 'kāim' (ayakta, harabesi görünen) ve 'hasîd' (izi kalmamış, tamamen yok olmuş) olarak tefsir eder; bu iki lafız köylerin bazılarının hâlâ görünür kalıntıları olduğunu, bazılarının ise tamamen yerle bir olup izinin kaybolduğunu ifade eder. Bunu desteklemek için İbn Abbas, Katade, İbn Cüreyc, A'meş ve İbn Zeyd'den nakledilen rivayetleri sıralar. Ayrıca ayette geçmemiş bir kelimenin (zamir/ism-i mevsûf) Arap dilinde bağlamdan anlaşılması sebebiyle zikredilmeden kullanılabileceğini, buna Hatim et-Tâî'nin bir beytini örnek göstererek açıklar.

يقول: منها بنيانه بائد بأهله هالك ومنها قائم بنيانه عامر، ومنها حصيد بنيانه خراب متداع، قد تعفى أثره دارس

Zemahşerî'ye göre 'minhâ kâimun ve hasîd' cümlesi önceki ayetteki haberden sonra gelen ikinci bir haberdir; zamir helak edilen köylere (kurâ) râcidir, yani bu köylerden bir kısmı hâlâ ayakta/izi bâki olup bir kısmının izi silinmiştir; müfessir bunu ekinin bir bölümünün sapı üzerinde ayakta kalması, bir bölümünün ise hasat edilmiş olması durumuna benzetir.

خبر بعد خبر ، أي : ذلك النبأ بعض أنباء القرى المهلكة مقصوص عليك { منها } الضمير للقرى ، أي : بعضها باق وبعضها عافي الأثر ، كالزرع القائم على ساقه والذي حصد

Bu müfessire göre ayetteki ifade, kendisinden önceki habere bağlı ikinci bir haber cümlesidir; yani zikredilen şey, sana kıssası anlatılan şehirlerden bir kısmıdır. 'Minhâ' zamiri şehirlere râcidir ve şehirlerden bâki kalan kalıntı ile duvarlar, ayakta duran ekine benzetilmiş, tamamen yok olup izi kalmayanlar ise biçilmiş ekine (hasîd) benzetilmiştir. Böylece anlam, bu şehirlerden bazılarının izlerinin kaldığı, bazılarının ise hiçbir eser bırakmadan tamamen helâk olduğu şeklindedir.

شبه ما بقي من آثار القرى وجدرانها بالزرع القائم على ساقه وما عفا منها وبطر بالحصيد ، والمعنى أن تلك القرى بعضها بقي منه شيء وبعضها هلك وما بقي منه أثر ألبتة

Kurtubî'ye göre 'ذلك' ifadesi mahzuf bir mübtedanın haberidir ve anlam 'işbu haber, önceki kavimlerin haberlerinden sana anlattığımız haberdir' şeklindedir. 'القائم' ve 'الحصيد' kelimelerinin anlamı hakkında farklı görüşler nakledilir: Katade'ye göre kaim, ıssız kalıp temelleri üzerinde çökmüş olan, hasid ise izi bile kalmayandır; İbn Abbas'a göre kaim mamur olan, hasid ise yıkık olandır; Mücahid'e göre ise kaim çökmüş/ıssız kalmış, hasid ise ekin gibi kökünden kesilmiş olandır.

قال قتادة : القائم ما كان خاويا على عروشه والحصيد ما لا أثر له وقيل : القائم العامر والحصيد الخراب قاله بن عباس وقال مجاهد : قائم خاوية على عروشها وحصيد مستأصل يعني محصودا كالزرع إذا حصد

Bu metinde İbn Kesîr, ilgili ayette geçen ifadelerin 'onların haberleri/durumları' anlamına geldiğini belirtir. Ona göre 'âmir' (bâkî, mamur olan) ile 'hasîd' (helâk olmuş, yok olmuş) kavramları zikredilmekte, ardından Yûsuf kıssasının anlatımına geçilmektedir.

وقوله تعالى أي أخبارهم أي عامر ( وحصيد ) أي هالك وقال بعد ذكر قصة يوسف

Beydâvî'ye göre 'ذلك من أنباء القرى' ifadesi helak edilen kavimlerin haberlerine işaret eder; bu kavimlerden bazı yerleşimler ekin gibi ayakta kalmış (قائم), bazıları ise biçilmiş ekin gibi izleri silinmiştir (حصيد). Helak, Allah'ın onlara zulmü değil, kendilerinin işledikleri günahlarla kendi kendilerine zulmetmelerinin sonucudur. Taptıkları ilahlar, Allah'ın azabı geldiğinde onlara hiçbir fayda sağlamamış, aksine helak ve zarar getirmiştir.

منها قائم من تلك القرى باق كالزرع القائم. وحصيد ومنها عافي الأثر كالزرع المحصود، والجملة مستأنفة وقيل حال من الهاء في نقصه وليس بصحيح إذ لا واو ولا ضمير.