Taberî'ye göre 'يهديهم بإيمانهم' ifadesi, müminlerin cennete girerken önlerinde bir nur/kılavuz olacağını; bu nurun onların dünyadaki iman ve amellerinin güzel bir surete dönüşmesiyle meydana geleceğini anlatır. Rivayete göre mümin kabrinden çıktığında ameli kendisine güzel bir surette görünür, ona yoldaşlık ederek cennete kadar götürür; kâfirin ameli ise kötü surette görünüp onu ateşe sürükler. Bazı âlimler ise ifadeyi daha genel biçimde, Allah'ın imanları sebebiyle onları dinine hidayet etmesi olarak yorumlamıştır.

إن المؤمن إذا خرج من قبره صور له عمله في صورة حسنة، فيقول له: ما أنت، فوالله إني لأراك امرأ صدق؟ فيقول: أنا عملك، فيكون له نورا وقائدا إلى الجنة

Zemahşerî'ye göre bu ifade, iman edenlerin Allah tarafından doğru yola iletilip bu yolda sabit kılınmalarını anlatır; bu hidayet, onları sevaba ulaştıran yolda istikamet üzere yürümelerini sağlayan bir doğrultma (tesdîd) şeklinde gerçekleşir.

يسددهم بسبب إيمانهم للاستقامة على سلوك السبيل المؤدي إلى الثواب

Bu müfessire göre hidayet Allah'ın kalpte marifeti yaratması şeklinde anlaşılırsa küfür de zorunlu olarak Allah'tan olur ve bu durumda kâfirlerin küfür sebebiyle kınanması ve küfrün onlara isnad edilmesi doğru olmaz; oysa ayet küfürden dolayı kınandıklarını ve küfrü bizzat işlediklerini bildirmektedir. Buna göre öncüllerin bilgisi sonucun zorunlu olarak bilinmesini gerektirmez, ancak nefsin sonucu kabul etmesi için tam bir istidat hasıl olmasına sebep olur; bu istidat gerçekleştiğinde yaratma (tekvin) Allah'tandır.

لكن الآية ناطقة بكونهم مذمومين بسبب الكفر وكونهم فاعلين للكفر فإنه تعالى قال : وذلك يدل على أن العلم بالمقدمتين لا يوجب العلم بالنتيجة ، بل العلم بالمقدمتين سبب لحصول الاستعداد التام لقبول النفس للنتيجة

Kurtubî'ye göre 'yehdîhim' ifadesi çeşitli yönlerden açıklanmıştır: bazılarına göre Allah onları imanları sebebiyle nehirlerin aktığı bir mekana (cennete) hidayet eder, bazılarına göre bu hidayet mükâfatlandırma ve karşılık verme anlamındadır, Mücahid'e göre ise sırat üzerinde onlara bir nur verilerek cennete kadar bu nurla yürütülmeleridir. Ayrıca İbn Cüreyc'in görüşüne göre amelleri kendilerine kılavuz kılınır, Hasen'e göre ise 'hidayet' burada 'rahmet etme' anlamındadır.

وقال مجاهد : يهديهم ربهم بالنور على الصراط إلى الجنة يجعل لهم نورا يمشون به ويروى عن النبي صلى الله عليه وسلم ما يقوي هذا أنه قال : ( يتلقى المؤمن عمله في أحسن صورة فيؤنسه ويهديه ويتلقى الكافر عمله في أقبح صورة فيوحشه ويضله (

İbn Kesîr, ayetteki nur ifadesini müminin kabirden kalktığında kendisine güzel bir suret ve hoş bir koku şeklinde temessül eden ameli olarak açıklar; bu amel ona müjde verir ve önünden ışık saçarak onu cennete girdirir. Kâfirin ameli ise kötü bir suret ve pis bir koku şeklinde ona musallat olur ve onu cehenneme fırlatır.

يمثل له عمله في صورة حسنة وريح طيبة إذا قام من قبره يعارض صاحبه ويبشره بكل خير ويقول له من أنت فيقول أنا عملك فيجعل له نوره من بين يديه حتى يدخله الجنة

Beydâvî'ye göre 'يهديهم ربهم بإيمانهم' ifadesi, iman ve salih amel sahiplerinin imanları sebebiyle cennete ulaştıran yola hidayet edilmelerini, ya da hakikatleri idrak etmelerini ya da cennette istediklerine kavuşturulmalarını ifade eder. Ayette zikredilen 'bi-îmânihim' lafzı, imanın hidayetin asıl sebebi olduğunu, salih amelin ise bu sebebe tamamlayıcı/eşlik eden bir unsur olduğunu gösterir. Cennet ehlinin duaları önce Allah'ı tesbih ve tenzih etmek, meleklerin selamıyla karşılık bulmak ve sonunda Allah'a hamd etmekle son bulur; bu sıralama cennetliklerin Allah'ın azametini müşahede edip O'nu tenzih etmelerinden, meleklerin selamlaşmasından ve nihayetinde hamd ile O'na şükretmelerinden ibarettir.

ومفهوم الترتيب وإن دل على أن سبب الهداية هو الإيمان والعمل الصالح لكن دل منطوق قوله: بإيمانهم على استقلال الإيمان بالسببية وأن العمل الصالح كالتتمة والرديف له.