Bu müfessire göre ayetteki 'şer için acele istemeleri' ifadesi, insanın öfkelendiğinde çocuğuna veya malına karşı yaptığı beddualara işaret eder; kişi 'Allah'ım ona bereket verme, ona lanet et' dediğinde, eğer Allah bu duaları hayır duasına icabet ettiği gibi hemen kabul etseydi onları helak ederdi. Ancak Allah böyle yapmaz ve müşrikleri de helak etmeyip azgınlıkları içinde bırakır. Ayrıca müfessir 'فقضي' kelimesinin okunuşlarındaki (meçhul veya failli) kıraat farklılıklarını da ele alır ve her iki kıraatin de anlam açısından birbirine uygun olduğunu belirtir.

قال: قول الرجل لولده إذا غضب عليه أو ماله: اللهم لا تبارك فيه والعنه قال الله: قال: لأهلك من دعا عليه ولأماته

Zemahşerî'ye göre ayetteki 'istical' insanların hayrı acele istemesi anlamındadır, ancak Allah'ın onlara hayrı çabuk vermesi kastedilerek ifade tersinden kurulmuş, böylece Allah'ın duaya icabetinin sürati vurgulanmıştır. Mekke halkının şerri (taşları yağdırma duası) acele istemeleri de aynı şekilde ele alınır; eğer Allah şerri de hayır gibi acele verseydi onlar helak olurlardı. Ayetteki 'fe-yezerhüm' ifadesinin öncesine bağlanışı, cümlenin 'acele etmeme' anlamını zımnen içermesiyle açıklanır.

ولو يعجل الله > أصله تعجيله لهم الخير ، فوضع موضع تعجيله لهم الخير إشعارا بسرعة إجابته لهم وإسعافه بطلبتهم ، حتى كأن استعجالهم بالخير تعجيل لهم

Bu müfessire göre ayetteki 'asâ' ifadesi şüphe çağrıştırsa da, Allah katında kesinlik anlamındadır; bazı âlimler bunun 'ta'mî' (ümitlendirme) kelimesi olduğunu, konuşan için değil dinleyen için şüphe ifade ettiğini söylemiştir. Ayrıca surenin başında, peygamberliği inkâr edenlerin şüphelerinin zikredildiği ve müşriklerin sıkıntı anında Allah'tan kötülüğün def edilmesini istemeleri konusunun ele alındığı belirtilir. Son olarak Allah'ın onları azgınlık ve şaşkınlıkla hükmetmesi, onların fiilen öyle olmalarını gerektirdiği, aksi halde Allah'ın haberinin yalan olacağı öne sürülür.

{ عسى } توهم الشك مثل { لعل } وهي من الله تعالى يقين ، ومنهم من قال إنها كلمة مطمعة ، فهي لا تدل على حصول الشك للقائل إلا أنها تدل على حصول الشك للمستمع

Kurtubî bu ayeti, Allah'ın insanlara hayrı çabuk verdiği gibi şerri de acele verseydi onların helak olacağını ifade eden bir cümle olarak açıklar. Ayet, insanların bazen kızdıklarında kendilerine, çocuklarına veya mallarına yönelik kötü dualar ettiklerini, eğer bu dualar hayır duası gibi hemen kabul edilseydi helak olacaklarını bildiren, kötü bir huyu kınayan bir ayet olarak yorumlanmıştır. Bu bağlamda ayetin bir kısmının Nadr b. Haris'in azap istemesi veya öfkeyle dua eden kişiler hakkında indiği görüşleri de nakledilmiştir.

فالآية نزلت ذامة لخلق ذميم هو في بعض الناس يدعون في الخير فيريدون تعجيل الإجابة ثم يحملهم أحيانا سوء الخلق على الدعاء في الشر فلو عجل لهم لهلكوا

İbn Kesîr'e göre bu ayet, eğer Allah insanların şer olarak dua ettikleri şeylere hayır dualarına icabet ettiği gibi hemen icabet etseydi onları helak edeceğini bildirmektedir. Bu, insanın çocuğuna veya malına kızdığında 'Allah'ım ona bereket vermesin, onu lanetlesin' gibi sözlerine örnek verilerek açıklanmıştır. Ayrıca ayet, insanın darlık anında gösterdiği sabırsızlık ve acelecilikten bahsetmektedir.

لا تدعوا على أنفسكم لا تدعوا على أولادكم لا تدعوا على أموالكم لا توافقوا من الله ساعة فيها إجابة فيستجيب لكم

Beydâvî'ye göre ayette insanların hayır için acele istemeleri, şerlerini de acele istemeleri anlamında değerlendirilir; sanki 'gökten üzerimize taş yağdır' dedikleri gibi kendi felaketlerini çağırmışlardır. Eğer Allah, onların hayır talebine icabet ettiği hız ve şekilde şerlerini de çabuklaştırsaydı, ecelleri hemen tamamlanır ve helak olurlardı. Ancak Allah bunu yapmayıp onları kendi halleriyle baş başa bırakır; bu da bir mühlet verme ve istidraçtır (yavaş yavaş azaba yaklaştırma).

فحذف منه ما حذف لدلالة الباقي عليه. لقضي إليهم أجلهم لأميتوا وأهلكوا