Taberî, 'غير المغضوب عليهم ولا الضالين' ifadesindeki 'لا' harfinin fazladan/ziyade (ilga) olduğu görüşünü Basra dilcilerinden bazılarına atfeder ve bu görüşü şiir örnekleriyle destekleyip reddeder; ayrıca Kûfeli nahivcilerin bu te'vili yanlış bulduğunu aktarır. Ayrıca Allah'ın gazabının, kulun işlediği günahlara karşılık dünya veya ahirette ceza vermesi olduğunu belirtir ve dalaleti insanlara nispet etmenin Kaderiyye'nin iddialarını doğrulamadığını, çünkü Allah'ın hem hidayet eden hem de dalalete düşüren olduğunun Kur'an'da açıkça belirtildiğini vurgular. Son olarak 'nimet verdiklerinin yolu'nun peygamberler, sıddîklar, şehidler ve salihlerin yolu olduğunu nakleder.

وأما نحويو الكوفيين فأنكروا هذا التأويل واستخطئوه، وزعموا أن ذلك لو كان كما قاله الزاعم من أهل البصرة لكان خطأ أن يقال

Bu bölümde Zemahşerî, kulun kulak, göz ve kalbinden sorumlu tutulacağını, kişiye helal olmayan şeyi işitmesinin, bakmasının veya ona azmetmesinin sebebinin sorulacağını belirtir. Ayrıca 'el-fuâd' kelimesinin bir kıraatte 'el-fevâd' şeklinde okunduğunu, bunun hemzenin vav'a kalbedilip sonrasında bu halin fetha ile de sürdürülmesinden kaynaklandığını açıklar.

يقال للإنسان : لم سمعت ما لم يحل لك سماعه ؛ ولم نظرت إلى ما لم يحل لك النظر إليه ، ولم عزمت على ما لم يحل لك العزم عليه ؟ وقرىء ( والفواد ) بفتح الفاء والواو ، قلبت الهمزة واوا بعد الضمة في الفؤاد ، ثم استصحب القلب مع الفتح

Bu müfessire göre 'Sırat-ı müstakim, kendilerine nimet verdiklerinin yoludur' ifadesindeki nimetten maksat iman nimetidir; zira dini nimetler imandan başka olursa imana bağlıdır, iman ise diğer dini nimetlerden bağımsız hasıl olabilir. Bu tespitten hareketle ayetin, imanı yaratan ve verenin Allah olduğunu, dolayısıyla Mutezile'nin kulun fiilinin yaratıcısı olduğu görüşünün batıl olduğunu gösterdiği belirtilir. Ayrıca ayetin, meleklerin ve peygamberlerin masumiyetine delalet ettiği de ifade edilir.

فرجع حاصل القول في قوله اهدنا الصراط المستقيم صراط الذين أنعمت عليهم أنه طلب لنعمة الإيمان

Kurtubî'ye göre 'dâllîn' kelimesi Arap dilinde doğru yoldan sapma anlamına gelir ve bu kelime 'ضل' kökünden gelip kaybolma, yok olma anlamıyla ilişkilidir. Ayrıca metinde 'غير' ve 'لا' kelimelerinin dilbilgisel işlevleri (bedel, hal, istisna, tekit) tartışılmış, kıraat farklılıkları (Ömer b. Hattab ve Übey b. Ka'b'ın kıraati) aktarılmıştır. 'الضالين' kelimesinin aslının 'الضاللين' olduğu, idgam kuralı gereği bu şekle dönüştüğü belirtilmiştir.

الضلال في كلام العرب هو الذهاب عن سنن القصد وطريق الحق ومنه : ضل اللبن في الماء أي غاب

Bu metinde İbn Kesîr, 'sırât-ı müstakîm' üzere olanların Nisâ sûresinde geçen kendilerine nimet verilenler (nebîler, sıddîkler, şehidler, salihler) olduğunu; 'mağdûbi aleyhim'in Yahudiler, 'dâllîn'in ise Hristiyanlar olduğunu, bunun Ömer b. Hattab, Abdullah b. Şakîk ve Adî b. Hâtim rivayetleriyle desteklendiğini aktarır. Ayrıca âmin demenin fazileti, imam cehri kıraatte âmin dediğinde me'mumun cehren âmin demesi meselesindeki mezhep ihtilafları (Hanefi, Şafiî'nin kadîm-cedîd görüşleri, Mâlikî rivayetleri, Ahmed b. Hanbel) detaylıca ele alınır.

وقال عبد الرزاق أخبرنا معمر عن بديل العقيلي أخبرني عبد الله بن شقيق أنه أخبره من سمع رسول الله صلى الله عليه وسلم وهو بوادي القرى وهو على فرسه وسأله رجل من بني القين فقال يا رسول الله من هؤلاء قال المغضوب عليهم وأشار إلى اليهود والضالون هم النصارى

Beydâvî'ye göre 'الذين أنعمت عليهم' ifadesi öncekinden bedel-i kül olup, müstakim yolun mü'minlerin yolu olduğunu en pekiştirilmiş şekilde belirtir. 'Ganîru'l-mağdûbi aleyhim velâ'd-dâllîn' ise kendilerine nimet verilenlerin gazaptan ve sapıklıktan salim olanlar olduğunu ifade eder; bu, ya bedel ya da mevsûlü nekre gibi işleten bir tevil ile sıfat olarak açıklanabilir. Mağdûbun aleyhim'in Yahudiler, dâllîn'in Hristiyanlar olduğu; ayrıca bir yorumla mağdûbun aleyhim'in âsiler, dâllîn'in Allah'ı bilmeyen cahiller olabileceği de nakledilmiştir.

وفائدته التوكيد والتنصيص على أن طريق المسلمين هو المشهود عليه بالاستقامة على آكد وجه وأبلغه لأنه جعل كالتفسير والبيان له فكأنه من البين الذي لا خفاء فيه أن الطريق المستقيم ما يكون طريق المؤمنين.